Header Home RTC Wielrennen Limburg

Weblog Ruud Verhagen, RTC Wielrennen Limburg

Woensdag 16 mei 2012
Het Regionaal TrainingsCentrum Wielrennen Limburg, dat sinds 2010 operationeel is, gaat ook vrouwelijke wielrensters richting de top begeleiden.

De ervaring leert dat veel (Limburgse) vrouwen regelmatig op de fiets zitten. Toch zijn er maar weinig vrouwen die de stap naar de wedstrijdsport maken. Daarom organiseert het RTC wielrennen op dinsdag 19 juni een clinic “wedstrijdrijden” voor meisjes en vrouwen vanaf 14 jaar.

Deze clinic is toegankelijk voor vrouwen en meisjes die wel eens wedstrijden rijden of gereden hebben, maar vooral ook voor vrouwen en meisjes die nog nooit een wedstrijd gereden hebben. De clinic geeft hen de kans om onder begeleiding en op veilige wijze kennis te maken met het wedstrijdwielrennen.

TalentCoach Ruud Verhagen zal, samen met twee ervaren wielrensters, de diverse onderdelen van de wedstrijdsport onder de aandacht brengen. Na de uitleg en een aantal oefeningen wordt vervolgens het geleerde in praktijk gebracht in wedstrijdvorm. Uiteraard zijn er na afloop bloemen voor de winnaar.

De clinic begint om 19.00 uur en vindt plaats op de wielerbaan in Geleen. Afhankelijk van het aantal deelneemsters zal de bijzondere training tot ongeveer 21.00 uur duren. Vrouwen en meisjes die al een basislidmaatschap van de KNWU en/of een KNWU licentie hebben is deelname gratis. Vrouwen die nog geen lid zijn van de KNWU kunnen voor € 5,00 een proeflidmaatschap krijgen, dat ter plaatse wordt geregeld. Hierdoor zijn ook zij verzekerd tijdens de clinic.
Opgeven kan tot 12 juni via dit inschrijfformulier.

Rensters die na afloop de smaak te pakken hebben zullen via de clubs worden opgevangen om onder deskundige begeleiding een aantal keren gratis mee te kunnen trainen. De talenten die op deze manier naar voren komen worden vervolgens opgevangen en verder begeleid door de TalentCoach van het RTC Wielrennen.


Dinsdag 15 mei 2012 - WFL Chrono Trofee
Na veel positieve reactie betreffende de afstand die tijdens het DK tijdrijden gereden moest worden, heeft de organisatie van de WFL chrono tijdrit in Herkenbosch besloten het parcours aan te passen, zodat er niet een tijdrit van 7,5km, maar een tijdrit van 14km gereden kan worden. Net als op het DK in Arcen zal er gekeerd worden op het verste punt.


Maandag 14 mei 2012
Gisteren stond de Hel van Voerendaal op het programma. Voor het eerst dit jaar stonden alle RTC beloften gelijktijdig aan het vertrek in één wedstrijd en dat nog wel in de eigen provincie. Al vanaf het vertrek waren de nodige aanvallen te noteren, met nagenoeg altijd één van de RTC mannen mee in de aanval. Met nog zo’n 40km te gaan ontstond een kopgroep van pakweg 15 man met daarbij in eerste instantie Bob en iets later ook Yannick. Met nog 20km te gaan ontsnapte Bob eerst met een ploeggenoot en later solo uit de kopgroep. Tot 5km voor de streep zag het er goed uit, maar toen kwam de alleswinnaar van dit moment (Maurits Lammertink) voorbij gestoven. Niet veel later kwam er nog een 7-tal bij Bob. Hij wist nog wel keurig 6e te finishen, al voelde dat allereerst als een teleurstelling. Yannick werd 11e.


Donderdag 10 mei 2012
Afgelopen dinsdag werd er in Arcen de tweede tijdrit van het Limburgse wielerjaar gereden. Deze keer het districtskampioenschap. Zeker bij de junioren slaat het tijdrijden al heel goed aan en waren er veel deelnemers. De andere categorieën waren redelijk bezet, maar het had nog iets beter gekund.

Gelukkig is er over 2,5 week al weer de mogelijkheid om een tijdrit te rijden. Deze keer is Herkenbosch aan de beurt. Inschrijven kan nog tot 19 mei. Klik hier. Op een volledig autovrij parcours van 7,5 km heeft iedereen de kans om zich lekker in het zweet te werken.


Maandag 7 mei 2012
De Omloop van Margraten was voor mij een “pechdag met een gouden randje”. Het begon allemaal erg mooi. Al in de eerste rondes werd het peloton gehalveerd. Niet alleen de RTC junioren Maarten, Pim, Dick, Stan B. en Lars zaten in de eerste groep, maar ook Remco Esselaar, Thijs Geraerds, Jan-Willem vd Heijden en Stan Huveneers hadden de eerste schifting goed overleefd. Na pakweg 40km begon het opnieuw te regenen. Nog nooit eerder heb ik meegemaakt dat zoveel renners in zo’n kort tijdsbestek lek reden. Binnen 20km reden achtereenvolgens Lars, Remco, Pim, Maarten en Stan lek. Toen er ook voorin nog versneld werd, bleef er een kopgroep van 5 man over met daarachter een peloton van een kleine 40 man. In het uitgedunde peloton niet de vooraf verwachte Limburgse jongens, maar Stan Huveneers en de als reserve opgeroepen Jan-Willem vd Heijden. Beiden reden een hele goede wedstrijd en eindigden respectievelijk als 17e en 19e. Waar de RTC junioren het vooral door pech niet konden waarmaken, maakten dit tweetal de Limburgse inbreng meer dan goed en plaatsen zich op deze manier zo goed als zeker ook voor het NK. Ik zelf kan enorm genieten van renners die in loodzware omstandigheden ineens boven zichzelf uit kunnen stijgen. Ik ging dus met een glimlach op mijn gezicht richting huis. Jan-Willem en Stan: bedankt!



Vrijdag 4 mei 2012
Van dinsdagavond t/m gisterenavond verbleven we met de districtselecties nieuwelingen en junioren (zowel jongens als meisjes) in Sint-Maartens-Voeren.

Woensdag stond de Powerprofile test op het programma. Daarvoor werd de groep
in vieren gedeeld. ’s Morgens gingen de meisjes en de nieuwelingen richting de Baraques Michel en deden de junioren een rustige duurtraining.
’s Middags gingen de junioren in 2 groepen naar de Baraques Michel en gingen de nieuwelingen en de meisjes een rustige duurtraining doen.
In de 20 test die we op de Baraques Michel gedaan hebben kreeg iedereen een Powertap (achterwiel met ingebouwde vermogensmeter) en werd een 5 minuten
en 20 minuten tijdrit gereden. Aan de hand daarvan kan dan het anaerobe vermogen alsmede het aerobe vermogen worden vastgesteld. Door het gereden vermogen door het lichaamsgewicht te delen, volgt er een cijfer in W/kg. Dat cijfer kan worden ingevuld in het Powerprofile en daarmee vervolgens de progressie gevolgd worden.
Door ook nog in een andere test de 5 sec (sprintwaarde) en de 1 minuut (anaerobe capaciteit) te registreren, komt een volledig beeld van een renner of renster naar voor, met zijn of haar sterke en zwakke punten.
De tweede test doen we binnenkort op de Camerig in Eupen. Door de test minimaal eens per jaar opnieuw te doen, wordt vervolgens de progressie duidelijk zichtbaar. Bij de RTC renners doen we de test 3 tot 5 keer per jaar. Ongeveer de helft van de huidige groep, had vorig jaar ook al een test gedaan en voor hen wordt het profiel
dus nu al een betekenisvolle tabel.
Uiteraard mag niet vergeten worden dat een test altijd een momentopname is en
het resultaat dus niet altijd weer zal geven wat er werkelijk in zit.
Eén tegenvallende test, wil niet zeggen dat er iets helemaal fout zit. Dat geldt uiteraard niet alleen voor de Powerprofile test, maar ook voor een laboratorium test. In wedstrijden gaat de ene dag immers ook beter dan een andere.

Helaas was de woensdag behoorlijk regenachtig. Toch hebben we de geplande trainingen geheel uit kunnen voeren en was ’s avonds iedereen moe maar voldaan.

Gisteren stond de tweede trainingdag op het programma. Deze bestond uit een rustige duurtraining door de prachtige provincie Luik. Gelukkig was het weer prima en hebben we de training perfect kunnen uitvoeren. De nieuwelingen en de meisjes zouden 3 tot 3,5 uur gaan, de junioren 4 tot 4,5 uur. De eerste 2,5 uur hebben we in één groep gereden. Daarna zijn de nieuwelingen afgedraaid en zijn de junioren een extra lus gaan maken. Daar de nadrukkelijke opdracht was om rustig te rijden, kon iedereen zonder hele grote problemen de training vol maken. De nieuwelingen en meisjes hadden uiteindelijk 3:15 op de fiets gezeten; de junioren 4:15. Na nog een heerlijke spaghetti maaltijd, zaten de trainingsdagen er weer op. Nu is het wachten op de supercompensatie en dus hopelijk mooie resultaten in Margraten aanstaande zondag.


Dinsdag 1 mei 2012
 Dit weekend reden de junioren geen klassiekers en konden zich dus uit gaan leven in een criterium. In het Duitse Fischeln was het Stan Bertram die met een 3e plaats op het podium mocht klimmen. In de Omloop van Schermer (nationale elite klassieker) mistte Wayne het podium op een haar en werd 4e. Jaap werd daar 15e en Glenn wist ook in het peloton te finishen. Voor hem dus een einde aan een aantal weken blessureleed. Ik zelf sta nu op het punt om richting Sint-Maartens-Voeren te vertrekken. Vanavond begint daar het 2-daagse trainingskamp voor de nieuwelingen en junioren (zowel jongens als meisjes). Met niet minder dan 25 renners(sters) gaan we morgen (woensdag) en donderdag trainen. Wat het programma precies is, ga ik hier nog niet vertellen, daar dit voor de sporters nog een verrassing is. Hopelijk werken de weergoden een beetje mee en gaan we er een paar leuke dagen van maken.


Maandag 23 april 2012
 Pim Erren heeft gisteren Rondum Duren gewonnen en was daarmee de eerste renner die in het shirtje van de districtselectie een (semi)klassieker wist te winnen. Al half koers reed Pim samen met Jaap de Jong (een Nederlander rijdend voor het Belgische CT Menen) weg. Op dat moment was het eerste peloton al gereduceerd tot een kleine 30 renners. Daar Thijs Geraerd, Dick Janssen, Maarten Seefat, Danny Scherp en Lars Quaedvlieg ook nog in dit peloton zaten, kon de vlucht van Pim goed worden afgeschermd en liep de voorsprong uiteindelijk zelf op naar 2,5 minuut. Helaas waren Danny en Maarten op 30km voor de finish betrokken bij een val en mistten daardoor de aansluiting met de eerste groep. Lars, Thijs en Dick konden wél profiteren van het feit dat Pim vooruit was en konden in de laatste klim op 20km voor het einde gebruik maken van hun opgespaarde krachten. Pim reed in de laatste 2km weg van zijn medevluchter en mocht solo zijn overwinning vieren. Lars reed op de laatste klim weg met 3 man en mocht sprinten voor de 3e plek. Hij werd 5e. Daarachter werd Thijs knap 7e en Dick 10e. Maarten en Danny kwamen als 19e en 20e over de finish. Het was dus een prachtige dag voor de Limburgers, die op eigen (heuvelachtig) terrein hun mannetje meer dan gestaan hebben. Hopelijk kunnen ze over 2 weken in Margraten tegen de hele top van Nederland dit nog eens laten zien.

De beloften reden in de Arno Wallaard memorial, Ronde van Noord-Holland of Rondum Duren. Zij konden geen potten breken. Glenn is na 3 weken van blessureleed (knie) weer langzaam op de weg terug. Daartegen zit Luc na een val in de Arno Wallaard memorial nu even in de lappenmand. Hopelijk kan hij deze mand eind deze week al weer verlaten.


Pim Erren wint Rundum Duren


Vrijdag 20 april 2012
 Gisteren stond in Landgraaf de eerste wedstrijd van de WFL chrono trofee op het programma. TWC Maaslandster had een prachtig selectief parcours gevonden. Ondanks de vele verkeersregelaars waren er wat kleine schoonheidsfoutjes door verkeer dat zich niet aan de aanwijzingen hield. Ondanks dat leidde dit niet tot incidenten en was het een mooie start van dit nieuwe initiatief (uitslag), waardoor er vlakbij huis en onder wedstrijdspanning een echte tijdrit gereden kan worden. Op 22 mei is de volgende rit, waarvoor vandaag de inschrijving geopend is (inschrijven). Ook daar weer een prachtig selectief parcours.


Dinsdag 17 april 2012
 Voor de eerste wedstrijd in de WFL Chrono trofee hebben maar liefst 83 renners en rensters zich aangemeld. Super dat het nieuwe initiatief door heel veel renners zo goed wordt ontvangen. Voor de mensen die zich het afgelopen half jaar hebben ingezet deze competitie te realiseren een enorm compliment. Onder het kopje WFL Chrono trofee zijn de deelnemers en de starttijden te lezen. Ook publiek is natuurlijk van harte welkom. Tot donderdag!


Maandag 16 april 2012
 In Vlaanderen noemen ze hun wielerdag van het jaar de hoogmis. Hoe het in Limburg genoemd wordt is mij niet bekend, maar een feest was het! Zaterdag heb ik op uitnodiging van de provincie de toertocht gereden. Daar ik zelf zelden tot nooit een toertocht gereden had, was het een verrassing om op de Cauberg de weg helemaal vol te zien staan met publiek, dat ondanks de regen de berg vulden. Toen ik gisterenmorgen, om naar een bijeenkomst over de olympische ambities te gaan, rond 10.30 opnieuw de Cauberg op reed (deze keer met de auto) verbaasde ik me erover dat er zo vroeg toch al hordes mensen omhoog liepen om het beste plekje voor de middag te pakken te krijgen. Ik zelf ben na de bijeenkomst nog heel even langs het parcours gaan kijken, maar toen snel naar huis gegaan om voor de tv te kijken. Als coach ben ik niet zozeer op zoek naar de sfeer, maar wil juist zoveel mogelijk van de wedstrijd kunnen volgen. Ik kan me echter heel goed voorstellen hoe het voelt om uiteindelijk iets voor 17.00 de kleppers naar boven te zien komen. In 1992 heb ik zelf vanaf ’s morgens op de Cauberg staan wachten totdat de Tour laat in de middag voorbij kwam. Ik kan me zelfs de winnaar nog herinneren: Gilles Delion, de Fransman die ooit bestempeld werd als mogelijke opvolger van Bernad Hinault. Dat laatste is hem verre van gelukt.

Maar terugkomend op de Goldrace: in 1991 stond ik ook op de Cauberg bij de Amstel Goldrace. Het jaar dat een Limburger (Frans Maassen) won bovendien. In mijn herinnering was het toen bij lange na niet zo druk als het de laatste jaren is. Natuurlijk was de finish toen niet bovenop de Cauberg, toch zat de klim toen ook al diep in de finale. Mijn idee is dat de wielersport de laatste jaren nog steeds aan populariteit wint en het alle schandalen die er in het verleden geweest zijn heeft overwonnen. Daarnaast is het wielrennen goed voor de Limburgse economie. Ik las dat de omzet van afgelopen weekend maar liefst dik 27 miljoen bedraagt en dan moet het WK nog komen.

De junioren hadden afgelopen week een rustweek. Toch reden de jongens van Midden Limburg gisteren in Friesland de Friese Wouden klassieker. Pim zat de hele dag in de eerste waaier en wist ondanks de opkomende migraine 6e te worden. De beloften reden nagenoeg allemaal in de Omloop van Lek en IJssel. Daar was geen top 10 plek voor de Limburgers.


Dinsdag 10 april 2012
 Voor de junioren stond dit weekend de prestigieuze Ster van Zuid-Limburg op het programma. Daar er dit jaar maar 3 Nederlandse ploegen mochten starten, moesten we ons extra bewijzen, om ook volgend jaar weer te kunnen starten. Met 33 ploegen van 6 renners begonnen we op vrijdag met een tijdrit. Deze ging voor iedereen naar behoren en omdat de verschillen klein waren, hielden onze mannen uitzicht op een goed klassement. Pim was met een 23e plek het kortste.

De eerste etappe op zaterdag leek lange tijd uit te draaien op een massasprint, totdat pakweg 20km voor de finish een valpartij plaats vond voorin het peloton. Hierdoor wisten pakweg 50 renners zich af te zonderen van de rest. Wij hadden met Stan, Remco en Pim drie man mee, waardoor deze jongens goede zaken konden doen voor het klassement. Pim steeg naar de 19e plek en Stan naar de 27e.

De tweede etappe op zondag was er ook eentje met niet heel veel spanning, totdat iets over half koers een 11-tal wegreed met louter grote namen. Pim was ook mee geslopen en plotseling zag het er naar uit dat hij op zou kunnen klimmen naar de top 5 van het klassement. Echter met nog 30km te gaan werd de groep alsnog teruggepakt en volgde een massasprint.

Gisteren was dan de laatste etappe. Er leek bij het opstaan al veel wind te staan en dus ben ik in de ochtend de eerste kilometers nog even gaan bekijken. Na 7km zou het in mijn ogen wel eens een slagveld kunnen worden en hierop zouden we moeten anticiperen. Het werd dus ook een slagveld na 7km en het peloton brak meteen in 6 groepen. Maarten had daarvoor de strijd al gestaakt met rugproblemen. Na 50 kilometer wedstrijd liepen voorin de eerste 2 groepen samen en bleven 46 renners over die kans zouden kunnen maken op de eindoverwinning. Wij hadden Stan, Pim en Remco mee, dus het zag er heel goed uit. Danny en Dick zaten in een grote groep achter deze kopgroep, maar de achterstand was toen al enkele minuten. Een kleine 100 rijders waren toen al uit koers. Daar een kopgroep van 46 man nooit lekker draait, brak de groep niet veel later opnieuw. Pim zat in het eerste gedeelte van pakweg 25 man en Remco en Stan moeten passen en belanden in het 2e gedeelte. Pim had vanaf nu uitzicht op zijn beoogde top 10 notering in het eindklassement. Echter sloeg het pechduiveltje niet veel later toe en hij reed lek. Daar de ploegleiders nog achter de 2e groep zaten konden wij niet veel doen en met een wiel van de neutrale wagen kon hij in de groep van Remco en Stan aansluiten. Meteen probeerde hij met een 6-tal opnieuw terug voorin te komen, maar het was een oneerlijke strijd van 6 tegen 22. Pim moest dus uiteindelijk genoegen nemen met de 23e plek in het algemene klassement. Stan (31e) en Remco (36e) kwamen net niet in de eerste 30 maar ze waren wel de nummer 7 en de nummer 9 van het jongerenklassement, wat verwachtingen schept voor volgend jaar. Tot slot werden we 8e in het ploegenklassement, waardoor we vermoedelijk ook volgend jaar weer op een uitnodiging mogen rekenen.

De beloften reden in Rondum Koln (Bram), Omloop Haagland (Bob), Tweedaagse van de Gaverstreek (Luc) en de Baronie classic (Yannick en Wayne). In deze laatste wedstrijd wist Yannick met een 5-tal naar de streep te rijden en lonkte dus het podium. Een zwaaiende signaleur gooide echter roet in het eten en dus reed Yannick op 300m voor de streep verkeerd en moest genoegen nemen met de 5e plek.


Donderdag 05 april 2012
 Gisteren stond er een column in de Limburger, waarin de schrijver opmerkte dat het optreden van de Limburgse beloften in de Volta Limburg Classic zwak te noemen was. Uiteraard is een journalist vrij om in een column zijn persoonlijke mening te geven. Ik als talentcoach werk liever met feiten en cijfers en die geven voor mij toch een iets ander beeld, om nog maar niet te praten over de inzet die de geloste jongens getoond hebben om, tegen beter weten in, te proberen om terug te komen na gelost te zijn.

Er gingen pakweg 130 à 140 renners de laatste ronde in. Daarbij zaten nog 3 van de oranje jongens. Totaal waren er vervolgens uiteindelijk 49 uitrijders (waarvan 37 full-profs van een worldtour of pro-continentaal team). Met andere woorden; er reden slechts 12 renners van de continentale (semi-prof) ploegen de wedstrijd uit. Drie continentale ploegen hadden 2 man aan de streep, zes CT's hadden 1 renner en 2 CT's ook helemaal niemand in de uitslag. Van de 12 CT renners die uitreden waren 5 ex-profs. Er zaten slechts drie u23 (belofte) renners bij (allen vierde jaars beloften en maar 1 Nederlander). De journalist refereerde vervolgens nog naar een eerdere jaargang, waarin oa Wout Poels de wedstrijd wel uitreed. De denkfout die door de schrijver van de column hierin gemaakt wordt is dat Wout toen al 3 jaar wekelijks op continentaal niveau zijn wedstrijden reed en dus ook toen pas in staat was om deze zware wedstrijd uit te rijden. Daar alle jongens die nu voor de gelegenheids nationale selectie reden nog zelden of nooit een 1.1 wedstrijd reden en Wout er 3 jaar voor nodig had om dit niveau aan te kunnen, is het misschien des te knapper dat er nog 3 jongens tot de laatste ronde mee konden doen. Wout Poels verloor destijds meer dan 10 minuten op de winnaar; Luc Loozen komt met een groep op de plaatselijk ronde aan met slechts 6 minuten achterstand, maar wordt dan uit koers genomen wegens te grote achterstand. Overigens is het van alle jaren dat slechts enkele belofte renners de koers uit kunnen doen. In 2012 waren het Bert-Jan Lindeman en Jarno Gmelich Meiling die als beloften de finish wisten te bereiken. Beiden verdienen nu hun geld als beroepsrenner.

Om een lang verhaal kort te maken: hopelijk geeft de Volta Limburg classic ons ook in 2013 weer de gelegenheid om te komen proeven in een wedstrijd als deze. Uiteindelijk zullen talenten dit niveau wedstrijden nodig hebben om stappen te kunnen blijven zetten. Dat geldt niet alleen voor onze jongens, maar alle andere u23 renners die afgelopen zaterdag gestart zijn met het doel uit te rijden, maar daarin net als onze jongens (nog) niet in zijn geslaagd.


Maandag 02 april 2012
 Dit weekend stond de kleine Amstel-Goldrace op het programma, ofwel de Volta Limburg classic. Vooraf wisten we allemaal dat het een hele zware kluif zou worden en uitrijden zou het maximaal haalbare zijn voor onze mannen. Niet alleen omdat het voor de meeste de eerste keer is om tegen echte profs te rijden, maar daarnaast ook omdat het een ongekend zwaar parcours is met onderweg maar liefst 27 hellingen. De eerste ronde ging (op een lekke band van Ritchi en Yannick) probleemloos en ook al waren er een paar gelosten, onze mannen konden zich goed handhaven. Toen er in de tweede ronde (net voor half koers) voor het eerste even serieus werd doorgetrokken, werden de nodige renners gelost. Helaas, maar niet onverwacht, moesten ook een aantal van onze jongens de groep laten gaan. Gevolg was dat er na 2 grote rondes (en 130km op de teller) nog zo’n 140 van de 200 gestarte renners over waren, met daarbij van ons Jaap Kooijman, Bob Martens en Luc Loozen. Ook Bob Schoonbroodt en Bram Nolten, die reden voor hun eigen ploeg, waren nog over in de grote groep. Toen echter op de Loorberg de koers echt ontplofte, waren onze mannen niet meer in de eerste groep. Bob S., Bram en Luc zaten nog wel in het grote peloton. Echter waren een kleine 50 renners ontsnapt. Jammer genoeg verloren ze net teveel ruimte, zodat ze bij het opdraaien van de plaatselijke ronden alsnog uit koers genomen werden. Niettemin netjes en hoopvol voor de toekomst dat ze dus zich dus bijna 190km tussen de profs staande wisten te houden. Pim Erren wist in de afwachtingswedstrijd 2e te worden tussen het Noorse geweld dat bij verrassing in Eijsden was neergestreken.

Gisteren stond ook nog de ronde van Grevenbricht op het programma. Net als in Eijsden waren de categorieën goed gevuld en deden de Limburgers het erg goed. Waar bij de meisjes en de nieuwelingen nog geen Limburgers op het podium hadden gestaan, zag het er bij de junioren vanaf het begin van de wedstrijd goed uit. Een 4-tal ontsnapte, met daarbij maar liefst 3 Limburgers (Remco Esselaar, Danny Scherp en Pim Erren). Wat een heel sterk 6-tal daarachter ook probeerden; ze kwamen niets dichterbij dit viertal. Pim wist in de sprint te winnen en Danny pakte zijn eerste podium ooit en werd 3e.

In St-Truiden maakte Yannick Janssen een mooi weekend compleet door 2e te worden. Net als Pim zaterdag moest hij alleen een Noor voor laten gaan.

<< Oudere berichten