Weblog Ruud Verhagen, RTC Wielrennen Limburg
Maandag 20 februari 2012Sinds vrijdagochtend zitten we met de junioren op Mallorca. We hebben het eerste trainingsblok van 3 dagen inmiddels afgerond. Vandaag stond dus alleen een hersteltraining en vanavond een krachttraining op het programma. Morgen gaan we de 20 minuut test doen om (net als op Lanzarote met de beloftes) de huidige vorm, alsmede de progressie tov vorig jaar te kunnen screenen. Donderdagavond vliegen we terug om zaterdag van start te gaan in de eerste klassieker van het nieuwe seizoen.
Over 6 dagen begint namelijk voor alle RTC renners het seizoen al weer.
Waar de beloften actief zullen zijn in de Beverbeek classic, Ster van Zwolle, Omloop Houtse Linies of Brussel-Opwijk, rijden de junioren in de Beverbeek classic. Omdat TWC Maaslandster ook startgelegenheid heeft gekregen, kunnen er in totaal maar liefst 14 Limburgse junioren van start gaan. Voor mij persoonlijk is de Beverbeek altijd een speciaal begin van het seizoen. Het is mijn “thuiswedstrijd”, daar ik maar enkele kilometers van de finish af woon. Hopelijk kunnen de jongens al wat moois laten zien, al moeten we in het achterhoofd houden dat eind februari wel heel vroeg is om al echt in vorm te zijn. De RTC jongens zitten in ieder geval nog volop in de opbouw, wat niet wegneemt dat ze geen mooie uitslagen moeten kunnen rijden.
Maandag 13 februari 2012
Afgelopen weekend stond het tweede trainingsweekend voor junioren op het programma. Waar we het plan hadden om flink te gaan trainen op de weg, alsmede de trainingswedstrijd in Echt te gaan rijden, gooide koning winter weer roet in het eten. Donderdag heb ik dus iedereen laten weten wederom op de MTB/crossfiets naar Posterholt te komen. Vrijdagavond ben ik begonnen met uit te leggen hoe een klassieker er nu uitziet en wie waar in de volgkaravaan zit. Daarbij heb ik ook verteld wat te doen bij bijvoorbeeld een lekke band en wanneer je waar bidons mag komen halen bij de auto’s. Voor de meeste was het een herhaling, voor sommige waren er nog nieuwe dingen bij. Zaterdagochtend was het om 10.00 nog steeds -10 graden, waarop ik heb besloten de ochtendtraining af te blazen. We zijn vervolgens goed ingepakt naar het bos gewandeld en hebben daar een bosspel gedaan. ’s Middags kon er gelukkig wel getraind worden. Tussen de bomen was het goed te doen; door de wind was het op de open stukken toch nog best koud. We hebben daarom juist op die stuk wat intensiever gereden, zodat niemand verkleumd terug kwam. Totaal hadden we toch nog 2,5 uur getraind.
Zondag hebben we hetzelfde rondje nog eens gereden, maar nu tegen de richting in. Ook nu hadden we weer 2,5 uur op de fiets gezeten. Ondanks het koude weer hebben we dus al met al een goed trainingsweekend af kunnen leggen.

Maandag 06 februari 2012
Zaterdagavond zijn Luc en ik teruggekomen op Düsseldorf. Glenn, Wayne, Jaap en Yannick waren inmiddels rechtstreeks naar Mallorca gevlogen om zich aan te sluiten bij het trainingskamp van hun ploeg. Het was even slikken na de landing, toen we ineens met -10 graden uit het vliegtuig stapten, terwijl we bij 20 graden vertrokken.
We kunnen in ieder geval terugkijken op een heel goed trainingskamp. We hebben alle trainingen uit kunnen voeren, wat helaas voor de junioren, die in Nederland gebleven zijn, niet het geval was.
Het is erg lastig om met deze week de trainingen goed uit te kunnen voeren. Het is simpelweg te koud om zoveel uur buiten op de fiets te gaan zitten. Een goed alternatief is dan de MTB of crossfiets. Je zou dan een deel van de training binnen op de Tacx kunnen doen en een deel van de training buiten tussen de bomen. De mensen die trainen met een hartslagmeter moeten in deze periode ook oppassen. Zonder in detail te treden is het een feit dat bij koud weer de harslagen lager liggen. Door je normale zones te blijven rijden bij dit extreem koude weer, ben je dus je lichaam meer aan het belasten dan gepland. Het is dus goed om met dit koud weer in ieder geval helemaal onderin je zones te gaan trainen. Het zal nog wel even aanpassen geblazen blijven, want de vorst is nog niet uit te lucht.
Natuurlijk kijk ik ook uit naar een 11-steden tocht, maar aan de andere kant weet ik dat binnen 3 weken de eerste klassiekers op het programma staan en er aan snelheid nog niet veel gedaan is kunnen worden. Daarvoor zijn de trainingswedstrijden, maar die vallen uiteraard massaal af.
Ik wil wel een goede afspraak maken met Moeder Natuur: doen we aanstaande zaterdag een elfstedentocht en laten we vanaf zondag de temperaturen weer dik boven 0 zijn. Deal?

Maandag 30 januari 2012
Met de beloften zitten we inmiddels al weer een week op Lanzarote. We hebben het hier tot dusver erg goed, maar ook behoorlijk zwaar getraind. Niet zwaar in de zin van met hele hoge hartslagen blokken rijden, maar lange duurtrainingen met aan het einde lange d2 blokken (3 uur d1 gevolgd door 2 uur d2). Dit laatste was voor de meeste van onze jongens nieuw en voor 4 van de 7 beloften werd het dan ook een hele zware kluif. Ze werden keihard op de feiten gedrukt wanneer ze gedurende de rit te weinig gegeten of gedronken hadden. Daarom ook is onze voedingsdeskundige Rob vd Werf deze week met ons mee gegaan. Tijdens iedere maaltijd wordt alles wat gegeten wordt gewogen met een keukenweegschaal en na afloop geanalyseerd door Rob. Aan de hand daarvan kan Rob gerichte adviezen geven welke voedingstoffen wel goed zijn ingenomen en welke minder. We proberen de jongens op deze manier bewuster te maken van hun voeding, zodat ze uiteindelijk zelf in staat zijn de juiste voeding samen te stellen.
Na de eerste confronterende d2 training, hebben we nog twee keer zo’n zware d2 training gedaan (en krijgen we er de komende week nog 2). Deze d2 trainingen gingen voor iedereen een stuk beter. Ze werden nog steeds als zwaar beschouwd, maar niemand kwam meer met een hongerklop geparkeerd te staan. Bob, Bram gaan morgen al weer naar huis, daar zij verplichtingen hebben met hun eigen ploeg. De Rooding jongens vliegen komend weekend rechtstreeks vanaf hier naar Mallorca om zich daar aan te sluiten bij het trainingskamp van hun ploeg. Dit rechtstreeks doorvliegen leek dit weekend nog even een groot probleem te worden. Spanair bleek namelijk zaterdag ineens failliet te zijn gegaan en laat dat nu net de maatschappij zijn waar zij hun tickets geboekt hadden. Gelukkig hebben ze gisteren alles om kunnen zetten en vertrekken ze gewoon volgens plan naar Mallorca (alleen nu met Iberia).
Gisteren zijn in Echt ook de trainingsritten weer begonnen. Naar ik heb horen zeggen waren het mooie en aanvallende wedstrijden, maar bracht in alle categorieën een massasprint de winnaar naar voor. Als de vorst niet alles verpest, hoop ik komende zondag zelf aanwezig te kunnen zijn in Echt.
Maandag 23 januari 2012
Sinds gisterenmiddag zitten we met de beloften weer op Lanzarote.
Er staat een pittig trainingskamp gepland. Dit zijn namelijk de laatste 2 weken van de algemene voorbereiding, ofwel lange duurtrainingen met daarin lange d2 blokken. Dit laatste wordt door de meesten als zwaar ervaren. Gelukkig ook maar, want we zijn hier natuurlijk niet om vakantie te vieren.
Gisteren hebben we alleen even losgereden. Vandaag staat, zoals gebruikelijk is tijdens de eerste trainingsdag van onze trainingskampen, de 20 minuten test op het programma. Dit wil niet zeggen dat we maar 20 minuten trainen. Totaal zullen we vandaag 3 uur op de fiets zitten. Uit deze test, ga ik vervolgens vanmiddag de nieuwe trainingszones bepalen, zodat iedereen in de juiste zones kan trainen de komende periode. Bovendien kan ik dan zien wat de progressie is betreffende het vermogen bij V02max (5 min waarde) en het aerobe vermogen (20 min waarde). Voor mij persoonlijk toch wel een spannende dag. Het is een moment om te kunnen screenen of iedereen voldoende vooruit gegaan is. Uit ervaring weet ik dat er altijd positieve verrassingen bij zullen zitten. De vraag is nu alleen wie de gelukkigen zijn. Vanavond weet ik in ieder geval meer. Jullie lezers zullen moeten wachten tot de eerste wedstrijden om te weten wie de verrassingen zouden kunnen zijn geweest.
Maandag 16 januari 2012
Afgelopen weekend stond het eerste trainingsweekend voor de nieuwelingen jongens en de nieuweling en junior meisjes op het programma. Waar eerst maar 2 meisjes mee zouden gaan (Kyara Stijns en Kinga Quaaden), hebben we in overleg met de clubs afgelopen week nog 3 meisjes toegevoegd (Desiree Liegeois, Nine Storms en Whitney Paumen). Dit omdat ook deze meisjes zich goed aan het ontwikkelen waren binnen de club en dat bleek ook volledig te kloppen. Alle meisjes konden de trainingen van de jongens probleemloos mee doen. Bij de nieuwelingen jongens hadden we Stan Loozen, Jordy Souren, Job Essers, Yves Gorrissen, Dylan Drent, Jesse Hanckmann, Mika Reneerkens, Okke van der Sluis en Dion vd Broeck, waarmee we op totaal 14 renners(sters) kwamen.
Na vrijdagavond kort kennis gemaakt te hebben kreeg iedereen uitleg wat het RTC nu eigenlijk precies doet en welke doorgroeikansen er wellicht in de toekomst nog voor sommigen komen. Daarna heb ik een presentatie gehouden over trainingsleer, waarin vooral aan bod kwam wat trainen nu eigenlijk is en hoe het menselijk lichaam werkt (energiesystemen).
Zaterdagmorgen zijn we na het ontbijt een duurtraining van 2,5 uur gaan doen. In het begin liep het door 4 lekke banden nog even niet zo vlotjes, maar daarna konden we probleemloos de ronde afmaken. Moe maar voldaan kon iedereen aan het middageten beginnen.
Na het middageten zijn we naar het bos gegaan voor een potje levend Stratego. Daar ik wielrennen als een ploegsport zie, was het de bedoeling om als team een goede tactiek te bedenken en uit te voeren, om zo het spel te winnen. Uiteindelijk wist het gele team met maar liefst 5-0 te winnen. Na het avondeten heb ik het tweede gedeelte van de presentatie over trainingsleer gegeven en heb ik daarna nog kort uitgelegd hoe een waaier eruit ziet en hoe je daarin zo effectief mogelijk kunt draaien. Dit in het kader van de zondagtraining.
Zondagmorgen zijn we na een half uur losrijden begonnen met een techniektraining waaierrijden. Daar de techniek het belangrijkste was van deze training moest iedereen op het binnenblad rijden. De groep werd in twee groepen van 6 renners(sters) gesplitst. De helft ging met mij waaierrijden; de andere helft met RTC belofte Bram Nolten. Met een snelheid van 32 à 35 km/u kon de training perfect worden uitgevoerd en zat na 4 x 5 km draaien de techniek er bij de meesten al redelijk in. Natuurlijk moet deze techniek de komende maanden/jaren nog herhaald en aangescherpt worden. Dit was pas het begin. Na 2 uur zat de training er op en kon iedereen na nog een middagmaaltijd weer richting huiswaarts. In mei/juni zal er een tweede trainingsweekend voor deze groep georganiseerd worden.
Maandag 09 januari 2012
Dit weekend was ik als toeschouwer bij het NK veldrijden. Naast dat er 2 RTC junioren meereden (Pim Erren en Lars Quadvlieg), waren er met Sabrina Stultjens en Mike Teunissen twee Limburgse podiumkandidaten. Voor Pim en Lars was een top20 plek de doelstelling. Lars kwam met een 23e plek heel dichtbij; Pim kwam in de 2e ronde in aanraking met een dranghek en kon vervolgens niet goed meer in het ritme komen (36e). Sabrina deed het erg goed en werd 5e. Tegen Vos en vd Brand was niemand opgewassen maar voor plek 3 was het lange tijd spannender. Een WK ticket kan haar in mijn ogen niet meer ontgaan. Mike had bij de beloften niet zijn dag en kon zijn normale niveau niet halen en moest genoegen nemen met de 10e plek. Hopelijk kan hij op het WK weer net zo rijden als afgelopen winter, toen de titel hem maar heel nipt ontglipte.
Voor de rest loopt alles op rolletjes. Ondanks het slechte weer hebben de RTC junioren (en ook de beloften) in de kerstvakantie het nodige duurwerk kunnen doen. Enkel Maarten Seefat kende wat tegenslag door tijdens de storm van afgelopen donderdag ten val te komen met als gevolg een scheurtje in het bot van zijn vinger. Niettemin zat hij een dag later al weer gewoon op de fiets, dus van terugslag zal geen sprake zijn.
Maandag 02 januari 2012
Op de eerste plaats iedereen een heel gelukkig, gezond en succesvol 2012 toegewenst. Nog precies 8 weken en het wielerseizoen gaat van start. Voor de junioren beginnen we met de Beverbeek Classic en de beloften zullen starten met de Ster van Zwolle, of een dag later met de Omloop van de Houtse Linies. We zitten dus nu al over de helft van de voorbereidingsperiode (we zijn immers begonnen op 1 november en hebben er nu 9 trainingsweken opzitten). De weken waarin de meeste trainingsuren van het seizoen gemaakt moeten worden komen er dus nu aan. We zijn de komende weken nog bezig met de duurtraining, die over pakweg 4 weken optimaal zal moeten zijn. Daarna gaan we de trainingsuren terug schroeven, maar de intensiteit opvoeren. Allereerste met bloktrainingen, later ook met kracht/snelheidstrainingen.
Een nieuwtje voor het nieuwe jaar is dat we in 2012 voor het eerst ook meisjes gaan betrekken binnen de opzet die er voor de jongens al sinds vorig jaar is. Tijdens het districtsweekend voor nieuwelingen (13 tm 15 januari) zullen ook 2 juniormeisjes (Kyara Stijns en Kinga Quaaden) mee gaan. Hopelijk de eerste stap om binnen afzienbare tijd ook talent bij de vrouwen te gaan begeleiden binnen het RTC en kunnen meer meisjes van de club zich ontwikkelen zodat ze mee kunnen naar de trainingsweekends van het district. Hopelijk kan dit ook een stimulans zijn voor meisjes die nog geen wedstrijden rijden, zich aan te sluiten bij een wielerclub en de sprong in het diep te wagen. Tijdens recreatieve tochten in het Limburgse blijken immers veel dames wel degelijk interesse te hebben in de wielersport.
Maandag 19 december 2011
Vandaag hebben we de laatste training op Lanzarote afgewerkt. De laatste dagen was het weliswaar wat betreft de temperatuur goed trainen, maar door de stormachtige wind soms behoorlijk zwaar. Niettemin hebben we een heel goed trainingskamp af kunnen werken. Ten opzicht van vorig jaar hebben we met deze groep zelfs iets meer trainingsuren kunnen afwerken, wat ook wel aangeeft dat de belastbaarheid van iedereen groter geworden is. Vorig jaar waren er jongens bij, waar na twee weken dagelijks trainen het beste er een beetje vanaf was. Nu is er niemand die klaagt over vermoeidheid en of zere benen. Morgen dus weer terug naar het koude Nederland. De beloften gaan daar een paar dagen rust krijgen, om vanaf komend weekend verder te gaan werken aan het nieuwe seizoen.
Maandag 12 december 2011
Vanuit Lanzarote mijn wekelijkste blog. Alles loopt hier op rolletjes, of eigenlijk moet ik zeggen “alles liep op rolletjes”. Een onoplettendheidje van één van onze jongens (wiens naam ik niet zal noemen, want hij vond het al erg genoeg) leidde er gisteren toe dat mijn voorwiel onderuit gereden werd met een onfortuinlijke valpartij tot gevolg. Resultaat: gekneusde schouder, vinger uit de kom en de nodige schaafwonden. De vinger werd door Dirk Bellemakers (die in een hotel 1,5km verder zit en toevallig deze dag bij ons was aangesloten) weer snel en vakkundig rechtgetrokken, waarna de tocht verder voortgezet kon worden.
Vandaag kan ik dus zelf niet mee naar de training. Yannick heeft als oudste de opdracht gekregen de training te leiden en te zorgen dat iedereen netjes in de juiste zone blijft rijden. Ik heb er alle vertrouwen in dat de training ook zonder mij goed uitgevoerd gaat worden. Hopelijk is de (spier)pijn in mijn schouder morgen nog wat verder afgenomen en kan ik weer aanhaken bij de jongens. Verder loopt alles zoals gezegd goed. Alleen Glenn heeft 2 dagen niet kunnen trainen door keelpijn, maar heeft inmiddels de training ook hervat. Het weer is goed; in tegenstelling tot vorig jaar minder zon, maar droog en met 22 graden zeer aangenaam fietsweer.
De tweede dag hebben we iedereen een 20 minuten test laten doen om uit die gegevens de juiste trainingszones te bepalen, alsmede te kijken waar iedereen staat op dit moment. Van de beloften die er vorig jaar ook al bij waren (Yannick, Bram en Tom), kon ik bovendien de testen vergelijken met die van vorig jaar. Gelukkig staan ze er allen beter voor als vorig jaar. Dat zou ook moeten overigens, maar altijd fijn om te zien dat het ook daadwerkelijk zo is. Zoals ik reeds eerder gezegd had werken we vooral aan het duurvermogen en blijven we dat doen tot en met het volgende trainingskamp in januari. Ook dan doen we de 20 minuten test en hebben we een goed beeld of iedereen met de juiste basisconditie aan de specifieke voorbereiding kan gaan beginnen.
Maandag 05 december 2011
Vandaag staat voor de beloften in het teken van inpakken. Morgenvroeg om 6.45 uur vertrekken we naar Lanzarote. In de eerste plaats om aan het duurvermogen te gaan werken, maar daarnaast zullen we ook nagenoeg iedere dag in het krachthonk te vinden zijn en zullen er de nodige coachgesprekken gaan plaatsvinden. Zo hebben nieuwkomers Luc en Jaap nog geen Actiontype test gedaan. Middels die test is uit te zoeken welk type persoon iemand is. De theorie van Actiontype (overgenomen van de MBTI-test uit de NLP) is dat er slechts 16 verschillende type mensen zijn en dus al onze sporters onder te verdelen zijn in 1 van deze types. Bovendien zijn deze 16 types weer terug te brengen naar 4 hoofdtypes. Door het type te kennen, kan ik als coach iets beter inschatten hoe ieder individu het beste te benaderen is, te coachen is, het beste leert en vooral ook met welke types hij het best kan samenwerken en met wie beter niet. Een waardevolle tool om wat extra informatie over de sporter te krijgen.
Verder ga ik tijdens de trainingskamp de jongens weer goed na laten denken over de doelstellingen voor 2012. Door de doelstellingen door de sporters zelf SMART (specifiek, meetbaar, acceptabel, realistisch en tijdgebonden) te laten maken, is de kans veel groter dat ze gehaald worden, daar het echt hun eigen geformuleerde doelen zijn. Al met al, het zal weer een druk trainingskamp worden.
Voor wielerliefhebbers nog het volgende: Op donderdagavond 12 januari houden wij op de wielerbaan van Glanerbrook in Geleen een “open” training. Dit wil zeggen dat belangstellenden een keer een training van onze talenten kunnen komen bekijken. Voor meer informatie >>
Maandag 28 november 2011
Wat een geluk dat de winter nog steeds zijn intrede niet doet. Tot nu toe hebben we alle trainingen probleemloos uit kunnen voeren. Helaas is er wel een griepvirus dat een aantal jongens (3 van de 12) de afgelopen weken even heeft tegengehouden maar inmiddels is iedereen gelukkig weer helemaal de oude.
Alle RTC renners hebben de laatste weken een aantal screenings doorlopen. Allereerst is, net als vorig jaar, de FMS test (Functional Movement Screening), alsmede een aantal andere testjes bij iedereen afgenomen. Aan de hand van deze uitslag worden door onze krachttrainer gerichte persoonlijke krachtschema’s opgesteld. Ook heeft iedereen afgelopen week een voedingslogboek bij moeten houden. Aan de hand hiervan analyseert onze voedingsdeskundige het voedingspatroon en stuurt waar nodig het één en ander bij. Tot slot heeft iedereen afgelopen week bloed laten prikken. Onze arts kan aan de hand daarvan bepalen of iedereen helemaal gezond is op dit moment. Gelukkig is dit laatste het geval. Al deze screenings herhalen we nog een aantal keer dit jaar, om alles goed op te kunnen blijven volgen.
Deze week staat voor de beloften een relatief rustige week op het programma, omdat we volgende week op trainingskamp naar Lanzarote vertrekken. Aldaar zullen we onder andere flink aan het duurvermogen van de jongens gaan werken. De junioren moeten hopen dat het voorlopig niet kouder als nu gaat worden, zodat ook zij de komende weken hun duurvermogen op pijl kunnen brengen. Voor hen staat immers pas tijdens de carnavalsvakantie een trainingskamp op het programma.
Maandag 21 november 2011
Afgelopen weekend stond het eerste weekend van de districtselectie op het programma. In tegenstelling tot het afgelopen seizoen dit keer alleen met de junioren. Omdat de groep nieuwelingen een stuk groter is geworden in 2012, heb ik de groepen moeten splitsen. Het eerste weekend voor de nieuwelingen staat daarom in januari op het programma.
Vrijdagavond begonnen we, na een kort introductie, met een presentatie van Dirk Bellemakers. Dirk zat precies 10 jaar geleden op dezelfde stoel als onze huidige junioren, toen hij als junior voor het eerst mee mocht met district Zuid-Oost. Ik was destijds daar districtstrainer. Dirk vertelde over de weg die hij heeft moeten bewandelen. Dirk was immers geen toptalent en zeker in de hele sterke lichting (geboortejaar 1984 en 1985), viel hij bij de junioren nog niet echt op. Ondanks dat is hij prof geworden en veel winnaars van die juniorencategorie uiteindelijk niet. Dirk vertelde onder andere over het taakgericht te werk gaan en het stuk mentale hardheid dat hij zich meester heeft moeten maken. Ook had hij wat leuke anekdotes. Tot slot stelde Dirk een Landbouwkrediet shirtje met handtekening beschikbaar voor de winnaar van het “wie is de Mol” spel dat we dit weekend net als vorig jaar speelden. Eén junior zou namelijk het hele weekend dingen fout laten lopen. De opdracht van de anderen is om te ontdekken wie deze “mol” is en hem vervolgens zo goed te leren kennen dat ze op zondag gerichte vragen over hem zouden kunnen beantwoorden.
Zaterdagmorgen begonnen we met een rustige duurtraining door het bos op de MTB of crossfiets. Na 2 uurtjes waren we terug. Na het middageten zijn we naar het bos gegaan voor een partijtje levend Stratego. Na 2 uur fanatiek in het bos gerend te hebben, was het tijd voor het avondeten. Na deze maaltijd heb ik een presentatie gegeven over trainingsleer en hoe ze de winter goed aan kunnen pakken alsmede wat we met het districtsteam allemaal gaan doen in 2012.
Zondagmorgen zijn we wederom een rustige duurtraining in het bos gaan doen. Helaas niet zonder tegenslag. Het begon al slecht omdat 1 douche op slot bleek te zitten en daarin de schoen van Jorn lag (mollenstreek). Nadat we met enige vertraging konden vertrekken hadden we al snel 2 lekke banden te pakken. Daarna reed Lars Overhof zijn derailleur er volledig af. Danny was vervolgens zo vriendelijk hem naar huis te duwen. Uiteindelijk hebben we wederom een kleine 2 uur lekker rondgetoerd. Na het middageten zat het weekend er al weer op. Dit niet nadat Pim Erren bekend gemaakt had dat hij degene was die het hele weekend allerlei spullen verstopt had. Tim, Sten en Maarten hadden hem ontmaskerd en vulden zijn naam goed in. Na loting mocht Maarten met het shirtje naar huis gaan.
Maandag 14 november 2011
Inmiddels hebben we er al weer 2 weken training opzitten. Daar ik van mening ben dat in de wintermaanden (ofwel tijdens de algemene voorbereidingsperiode) 90% van de training rustige duurtraining zal moeten zijn, blijft er nog 10% over voor de andere zones. Een goede manier om die 10% in te vullen is het rijden van cyclocross-wedstrijden, MTB-wedstrijden of veldtoertochten. Zo reden dit weekend Bob Schoonbroodt in de Mullenerscup en Pim Erren en Lars Quadvlieg in Veldhoven.
Het voordeel van deze wedstrijden in het veld is dat ook de techniek een rol speelt. Twee vliegen in één klap dus. Het grote gevaar schuilt er wel in dat wegrenners, die een volledig wegseizoen willen gaan rijden, doorgaans tevreden zullen moeten zijn met plaatsen buiten het podium. Renners die daar niet tegen kunnen en om toch richting het podium te kunnen rijden ook in de week bloktrainingen gaan doen, fietsen dus hun doel voorbij. Ze zullen dan tijdens het wegseizoen gegarandeerd een terugslag krijgen. Het lichaam kan nu eenmaal niet een heel jaar op volle toeren draaien. Zo hoor ik in de wandelgangen nog altijd verhalen uit de oude doos dat renners best het hele jaar goed kunnen zijn. En ja, talentvolle renners kunnen dit best een paar seizoenen volhouden. Dit blijft echter nooit ongestraft! Vroeg of laat stopt de ontwikkeling. Voor renners die nog in de groei zitten (ofwel nagenoeg iedereen onder de 18) is het van groot belang om na het seizoen een poosje rust te nemen. Het beste is in mijn ogen zelfs een viertal weken volledige rust. Een lichaam dat zwaar belast wordt groeit niet tot zeer weinig. Leuk om de lichaamslengte van jonge wielrenners een paar keer per jaar op te meten. Je zult dan de conclusie trekken dat de groei het grootst was in de maanden dat er niet (of alleen met een lage intensiteit) getraind werd. Voor mij het bewijs dat de periode van rust van doorslaggevend belang is voor het uiteindelijke tot bloei komen van een talent!
Dinsdag 8 november 2011
Het is al weer enige tijd geleden dat ik een blog gepost heb. De hoogste tijd om te melden dat wij vorige week (31 oktober) weer begonnen zijn met de trainingen. Dit betekent dat we in de wintermaanden net als vorig jaar vooral bezig zijn met duurtrainingen en daarnaast twee keer krachttraining doen (maandag en vrijdag). Nieuw dit jaar is dat de jongens ook persoonlijke schema’s van onze krachttrainer mee krijgen en op dagelijkse basis zullen moeten gaan werken aan hun lenigheid en stabiliteit. Dus naast de trainingsschema’s van mij die betrekking hebben op het fietsen, hebben ze nu ook extra huiswerk van de krachttrainer. Ook nieuw is dat we met het begeleidingsteam nog nadrukkelijker zijn gaan samenwerken. Eens in de 2 maanden gaan we met het volledige team inclusief de krachttrainer samen zitten om de voortgang van alle renners te bespreken. Verder heeft iedereen de intentie uitgesproken nog meer gebruik te willen maken van elkaars expertises. Zo zijn Ben Widdershoven (fysiotherapeut), Maarten Tielen (Chiropractor) en Jacques Peeters (fietspositiemeting) op dit moment gezamenlijk de FMS testen aan het afnemen. Deze Functional Movement Screening is buitengewoon belangrijk om krachttraining goed te kunnen uitvoeren. In de FMS komen eventuele tekortkomingen in beeld, die dan in overleg met de krachttrainer kunnen worden aangepakt. Bovendien kunnen Ben alsmede Maarten zaken die nu al aan het licht komen direct aanpakken, zodat blessures voorkomen kunnen worden. Naast de FMS hebben deze heren nog een aantal andere korte testjes ontwikkeld die ook zijn afgenomen. Deze testen zullen gedurende het seizoen nog een keer worden afgenomen om te screenen of er daadwerkelijk de progressie geboekt wordt die we voor ogen hebben.
We zijn gestart met 12 renners (7 beloften en 5 junioren), met daarbij 3 nieuwe jongens. Bij de beloften zijn Jaap Kooijman en Luc Loozen ingestroomd. Bij de junioren heeft Stan Bertram zijn intrede gemaakt. Niet meer in het RTC zitten Tom Dumoulin (prof bij Skil-Shimano) en Ritchie Motké (geen beloften meer).
Ook de districtselecties voor nieuwelingen en junioren zijn inmiddels bekend. Daar deze groep inmiddels zo groot is, heb ik moeten beslissen de nieuwelingen en junioren tijdens de trainingsweekends te splitsen. In het weekend van 18 tm 20 november komen de junioren aan de beurt. De nieuwelingen gaan begin januari voor het eerst op trainingsweekend. Verschil met de RTC groep is dat de districtselectie gedurende het jaar nog kan groeien. Jongens die zich goed ontwikkelen binnen de club kunnen gedurende het seizoen instromen. Het RTC kent maar één instroommoment en dat is eind september. Dit omdat we binnen het RTC werken met een strakke jaarplanning en ieder moment van het seizoen bepaalde zaken op de rol staan. Zoals gezegd op dit moment de FMS, volgende maand de voeding en fietspositie enzv.
Tot slot zijn er ook nog positieve ontwikkelingen binnen het Limburgse vrouwen wielrennen te melden. Harold Kok (gediplomeerd wielertrainer 3) gaat de nieuwelingen en juniormeisjes van WC Bergklimmers trainen. Wellicht kunnen we dus al in 2013 de eerste meisjes verwelkomen binnen het RTC!
Maandag 26 september 2011
Vandaag mijn laatste werkdag. Sinds 1 september vorig jaar heb ik geen vakantie meer gehad, dus ik kijk uit naar een poosjes lekker thuis zijn bij mijn gezin.
Daarom ook zal dit de laatste blog zijn tot begin november.
Terugkijkend op het afgelopen seizoen, denk ik dat we heel tevreden mogen zijn over de ontwikkelingen binnen het Limburgse wegwielrennen. Op voorhand heb ik gezegd dat we vooral met nieuwelingen en junioren aan de slag zouden moeten gaan. Bij die groep vertrokken in het verleden veel jongens naar Brabantse clubs. Vervolgens stagneerde hiermee ook in mindere of meerdere mate de talentontwikkeling bij de jongens die wel bij Limburgse clubs bleven. Het is binnen mijn visie erg belangrijk dat talent zich op kan trekken aan gelijkwaardig talent (en of iets betere talenten). Dat is dan ook de kracht van een RTC en of een NTC. Daarnaast verdwenen veel Limburgse jongens naar Brabant omdat men daar betere wedstrijdprogramma’s reed. Daarom heb ik afgelopen jaar hard gewerkt om een goed wedstrijdprogramma te kunnen samenstellen. Door contacten die ik nog had vanuit het verleden denk ik dat we hierin meer dan geslaagd zijn.
Als we bijvoorbeeld naar het NK kijken, wisten bij de nieuwelingen 8 man zich te plaatsen (tegenover 4 in 2010) en bij de junioren wisten 5 jongens zich te plaatsen (tegenover 1 in 2010). In de breedte dus een flinke toename van talentvolle Limburgse jongens. Daarnaast wisten de nieuwelingen en de junioren ook in de (inter)nationale wedstrijden, die ze tot 2011 zelden tot niet reden, zich met de beteren te meten. Kijken we afgelopen weekend naar het WK junioren, dan waren alle 6 de koplopers die voor de titel reden meermaals directe tegenstanders van onze junioren die zich toen niet lieten wegrijden door deze toppers.
Ook bij de beloften kunnen we spreken van een goed jaar. Maar liefst 4 van onze 5 beloften reden 1 of meer keer voor de nationale selectie. Bovendien reden 2 jongens het EK (Bob Schoonbroodt en Tom Dumoulin) en was Tom afgelopen week ook nog actief op het WK waar hij ondanks een gebrekkige voorbereiding netjes 8e wist te worden in de tijdrit.
We zijn er natuurlijk nog niet! We moeten op de eerste plaats hard blijven werken om de talentjes die Limburg op dit moment heeft door te kunnen laten groeien tot volwaardige toppers. Waar ik in het eerste jaar vooral ingezet heb op het mannen wielrennen, zullen we daarnaast de komende jaar(en) ook in moeten gaan zetten op de andere disciplines.
De vakantie moet nog beginnen, maar ik sta dus nu al weer te popelen om in november weer met vol enthousiasme met de mannen aan het werk te gaan!
Maandag 19 september 2011
Afgelopen weekend stond de laatste wedstrijd voor de districtselectie op het programma. In Koksijde reden we de Keizer der Junioren. Deze UCI2.1 koers werd door o.a. de Belgische WK-gangers, alsmede de nationale selecties van Noorwegen en Estland nog gebruikt als laatste voorbereiding op het WK junioren van komende zaterdag. Daarnaast stonden ploegen uit Denemarken, Frankrijk en Groot-Brittannië aan het vertrek.
De eerste etappe was meteen een mooie met in de beginfase o.a. de Kemmelberg en de Rodeberg. Op de Kemmelberg, de enige berg die we met de volgauto’s niet op mochten, reed Glenn lek. Gevolg was dat hij 3 minuten moest wachten op een reservewiel van een neutrale wagen en dus nooit meer terug kon komen in het peloton. Na 30km dus al einde koers. Pim, Wayne en Dick deden het goed en bevonden zich na de heuvels in het eerste peloton van pakweg 70 man. Jeroen en Danny zaten in de derde groep maar wisten ook te finishen. In de finale reed 17 man weg uit de eerste groep. Onze jongens waren niet goed bij de les, waardoor een topnotering uitbleef. Wayne was met een 25e plaats de beste Limburger. In de tijdrit op zondagmorgen werd duidelijk dat we daarin nog meer moeten investeren. Gelukkig ben ik daarin niet de enige en is de intentie om komend jaar een heuse tijdritcompetitie te gaan opstarten in Limburg (daarover later meer). Hoewel de schade beperkt bleef, zat niemand van de Limburgers in de eerste 30. Pim was met een 34e plek de beste Limburger.
De middagetappe leek op het eerste oog een makkelijke opgave. 11 rondes van 9km door Koksijde stond op het programma. Het werd echter een verschrikkelijk slagveld. Jeroen was de eerste renner die de koers moest staken. Niet omdat hij eraf gereden werd: al meteen na de eerste bocht kwam hij in een tramrail terecht, met de nodige schaafwonden tot gevolg. Danny en Pim moesten ook al na enkele rondes de eerste groep laten gaan (Pim wederom met knieproblemen, waardoor we besloten hebben dat hij zijn blessure nu laat rusten en dus geen wedstrijden meer zal rijden). Wayne en Dick deden het erg goed. Slechts 38 renners wisten over te blijven in de eerste groep. Sterker nog: zij waren de enige renners die nog in koers waren! Met Wayne als rappe man in deze groep, leken we nog kans te maken op een verrassing. Helaas kwam 20km voor het einde Wayne wederom ten val (de pechduivel is dus nog steeds niet weg). Hij wist makkelijk terug te komen in de eerste groep, maar mee sprinten bleek er teveel aan. Wayne werd 25, Dick 26.
Bob Schoonbroodt liet gisteren zien momenteel in hele goede vorm te verkeren. In de Baronie Classic wist hij met 5 man weg te rijden. Hij heeft van alles geprobeerd, maar wegkomen was er niet meer bij. Hij moest in de sprint genoegen nemen met de ondankbare vierde plaats.
Maandag 12 september 2011
Dit weekend reden we 2 mooie Belgische klassiekers. Om meerdere jongens een kans te geven hebben alleen Pim, Wayne en Glenn dubbel gereden. Zaterdag reden we de Curritas Classic. De pechduivel heeft Wayne nog niet met rust gelaten, want na 20km reed er iemand in zijn achterwiel en moest hij van wiel wisselen. Daar juist toen de koers open brak, kwam hij terug in een geloste groep. Hij probeerde van groepje naar groepje te springen, maar een minuut zonder hulp van anderen dichtrijden was toch echt teveel. Op de plaatselijke rondes begon, zoals ik voorspeld had, het spel pas echt. Glenn was heel attent en kwam in de uiteindelijke kopgroep van 16 terecht en Pim in het peloton (of wat daarvan over was). Jorrit en Brend moesten helaas passen. In de finale reden 5 man weg uit de kopgroep. Glenn deed een alles of niets poging om het gat te dichten. Het werd niets en hij moest genoegen nemen met de 16e plaats.
Zondag stond de Vlaams Brabant Classic op het programma. Daar er veel wind stond hebben we meteen aan het begin van de wedstrijd samen met de Jonge Renner het veld proberen te verrassen. Helaas lukte dit niet. Ondanks de wind, bleef verrassend genoeg een grote groep van pakweg 75 man bij elkaar met daarbij Wayne, Dick en Glenn. Jeroen had net als Wayne de dag ervoor pech met een lekke band op een slecht moment. Jan-Willem moest helaas passen, net als Pim die last had van zijn knie. In de finale werd besloten te rijden met Wayne, daar zijn sprint normaal het beste is en hij de dag ervoor niet diep had hoeven gaan. En jawel, het pechduiveltje liet zich wederom zien. Op de kasseistrook, 1 km voor de finish, reed Wayne lek. Gevolg: niemand in de prijzen.
Volgend weekend hebben we de laatste wedstrijd met het districtsteam. We rijden dan nog in de Keizer der Junioren.
Woensdag 7 september 2011
Gisteren stond de tweede clinic van Rob vd Wildenberg op het programma. Na vorige week in Tegelen de BMX-talentjes te hebben begeleid tijdens de training, was gisteren TWC Maaslandster aan de beurt. Rob liet achtereenvolgens de starttechniek en een techniek om over heuveltjes meer snelheid te maken/te behouden zien en oefenen. Vooral na afloop van de training heb ik genoten van de kinderen die vol trots de handtekening van Rob op hun shirt aan me lieten zien en vervolgens stralend met Rob op de foto gingen staan. Ondanks een beetje regen vond ik het een zeer geslaagde avond en naar de reacties van de kinderen kijkende was ik daarin volgens mij niet de enige.

Maandag 5 september 2011
Gisteren stond voor de junioren Remouchamps-Ferreires-Remouchamps op het programma. In deze Uci1.1 koers, met in de finale de Redoute op het programma, stonden maar liefst 34 ploegen ofwel 184 renners aan het vertrek. Al vroeg in de wedstrijd rijden groepjes renners weg. Heel even leidt dit tot een kopgroep van 17 renners met daarbij Wayne en Glenn. Niet veel later breekt deze groep weer, zodat na 40km een groep van 10 renners voorop rijdt, met daarachter op 1 minuut een groep van 17 renners met daarbij Pim, Dick en Wayne en op 1,5 minuut het peloton met daarbij Brend en Thijs. Helaas werd na 55km de groep van 17 teruggepakt door het peloton; de groep van Glenn wist de voorsprong derhalve uit te bouwen naar 2 minuten.
Met nog 90km te gaan, kreeg Glenn te maken met kramp en moest de kopgroep laten gaan. Hij was niet de enige, slechts 6 renners bleven uiteindelijk vooraan over. Gelukkig was in de tussentijd Dick met een 11-tal in achtervolging gegaan. Met nog 15km te gaan slokte dit groepje Glenn, en de andere gelosten uit de kopgroep, op. Op de Redoute plaatste Dick een aanval en slecht 5 man kon volgen. Hij wist naar een keurige 9e plek te rijden. Glenn kreeg op de Redoute wederom kramp en werd nog door het hele peloton voorbij gereden in de laatste kilometers. Pim finishte net achter het peloton als 60e.. Slecht 72 renners wisten te finishen. Thijs, Brend en Wayne (gevallen) reden een goede koers, maar konden de finish niet halen. In de ploegenranking werden we 10e (van de 34 ploegen).
Ik vind dat we terug kunnen kijken op een heel sterk gereden koers van het districtsteam. Als je op het hoogste Uci niveau zo aanvallend kan rijden, dan is er veel gebeurd in een jaar!
Donderdag 1 september 2011
Daar het RTC niet alleen voor het wegwielrennen het Limburgse talent aan de top wil brengen, maar ook de BMX en MTB wil verder helpen, hebben we afgelopen dinsdag een training verzorgd bij BMX vereniging Plakpunters in Tegelen. Niemand minder dan Rob vd Wildenberg hebben we bereid gevonden om in Tegelen de training te komen verzorgen. Voor de niet-BMX-ers onder de lezers van deze site: Rob reed tijdens de afgelopen Olympische spelen in Peking de finale en wist daarin 5e te worden. Bovendien was hij een aantal jaren prof-BMX-er. Een kleine 20 BMX-ers tussen 7 en 16 jaar kregen een volledige training van Rob. Daarin kwam een warming-up, een starttraining, een techniektraining, 3 rondjes volle snelheid en een cooling-down aanbod. Komende dinsdag komt Rob voor een tweede maal naar Limburg afgereisd. Dan zal hij een training verzorgen bij de BMX vereniging van TWC Maaslandster in Landgraaf.
Maandag 29 augustus 2011
Hoe tegenstrijdig kan een weekend zijn? Zaterdag heb ik een schitterende wielerdag in Munstergeleen mee mogen maken, met als kers op de taart: de eerste overwinning in een klassieker door een RTC renner (Wayne). Gisteren werd de feestvreugde ruw verstoord door het bericht dat een renner, die ik vanaf zijn 16e getraind heb (Pim de Beer), in kritieke toestand naar het ziekenhuis was gebracht na een val in de Ronde van Midden Nederland. Gelukkig lijkt alles de goede kant op te gaan op het moment dat ik dit stukje, op maandagmorgen, zit te typen.
Zaterdag begon met een nieuwelingenwedstrijd in de B-categorie. Daar er zoveel aanmeldingen waren werd er in 2 groepen gestart. Een A-groep met pakweg de beste 100 renners van Nederland en een B-groep met jongens die daar nog net niet bij horen. Stan Huveneers ontsnapte al vroeg met een andere jongen en wist, naast de bergprijs, ook de overwinning op te eisen.
In de A groep stonden vervolgens ongeveer alle toppers van deze categorie aan het vertrek. Al snel werd de groep gereduceerd tot een kleine 50 man. Daarbij zaten de Limburgers Stan Bertram, Remco Esselaar, Maarten Seefat en Lars Quadvlieg. Toen niet veel later een 7-tal weg reed, was Remco wederom goed bij de les. Daarachter ontstond een groep van 10 man, met daarbij Maarten en Stan. Niet ver daarachter weer een 10-tal met daarbij Lars. De rest was toen al gezien. Meteen was duidelijk dat de winnaar uit deze kopgroep zou komen. Nederlands kampioen Nino Honing maakte dat ook duidelijk kenbaar door er meteen weer vandoor te gaan en solo naar de meet te rijden. Voor Limburg werd een zeer goed resultaat geboekt met maar liefst 4 jongens in de top 20 (Remco 6e, Stan 14e, Maarten 15e en Lars 18e). Er zit duidelijk progressie en potentie in deze groep!
Bij de junioren begon de wedstrijd heel slecht voor Glenn Hool. Hij viel al in de eerst bocht en moest met een framebreuk de wedstrijd verlaten. Weg ambities om nog te kunnen stijgen in het klassement. De koers wacht echter op niemand en al snel werd het kaf van het koren gescheiden. Nadat de rookpluimen waren opgetrokken, na twee rondes, waren Wayne Stijns en Jaap de Man al weggereden uit het peloton (nog slechts pakweg 20 man). In dit uitgedunde peloton bevonden zich Pim Erren, Dick Janssen en de sterk rijdende Brend Muyrers. Daarachter zat nog een tweede groep met daarbij Thijs Geraerds en Danny Scherp. De rest was toen al gezien. Wayne wist vervolgens de overwinning te pakken en laat daarmee meteen zien dat zijn overgang naar het Parkhotel-Roodingteam niet meer dan terecht is. Daarachter zaten, net als bij de nieuwelingen, nog 3 Limburgers in de top 20 (Brend 10e, Dick 14e en Pim 16e). Slechts 29 renners wisten de finish te bereiken (Thijs 24e en Danny 25e).
Mooi om te zien dat er een groep Limburgs aansluiting aan het vinden is bij de top van Nederland. Hopelijk kunnen we deze lijn zo doorzetten en Limburg als wielerprovincie terug aan de top brengen.
Woensdag 24 augustus 2011
Vanaf vrijdag tm gisteren redden we met de nieuwelingen de 4-daagse
West-Vlaanderen Cyclingtour. Na de Prins de Nieuwelingen was dit voor de meeste
de tweede kennismaking met een internationale wedstrijd met maar liefst 160 deelnemer. In de Prins der Nieuwelingen liep het nog niet super, daar de meeste jongens nog erg moesten wennen aan het gedrang op dit niveau. Dit weekend lieten de Limburgers zien dat ze veel geleerd hadden van de eerste kennismaking nu een maand geleden…
Vrijdag begonnen we met een tijdrit. Vooraf hadden we een keurig mail gekregen
van de organisatie dat er op gewone fietsen met eventueel een opzet stuur gereden moest worden. Echter in de wedstrijd bleken tijdritfietsen wel degelijk toegestaan. Niet dat er een Limburger de tijdrit gewonnen had van de ijzersterke Amerikanen, maar we hadden ongetwijfeld iets beter gestaan in het klassement. Niettemin reed iedereen een hele behoorlijke tijdrit en stonden alleen bij de beste helft in het klassement. Remco stond het beste op de 35e plek met vlak daarachter Maarten.
Zaterdag was de eerste etappe en meteen werd duidelijk dat onze mannen zich van voren wilden laten gelden. Helaas wist er geen juist ontsnapping weg te rijden tot 10km voor het einde, toen een tweetal de ruimte kreeg. Niettemin wisten maar liefst 4 van onze mannen bij de eerste 30 te rijden (Maarten 12e , Remco 15e, Sten 26e en Stan B. 27e). Ook Lars en Stan zaten in het uitgedunde peloton.
Zondag wilden we nog een stapje verder gaan en (door de opkomende wind) zelf het spel vroeg op de wagen proberen te brengen. Dit lukte helaas niet helemaal en wederom reed er net als zaterdag pas op pakweg 10km van de streep de juist ontsnapping weg (3 man deze keer). Onze mannen zaten wederom allen in het peloton en wisten wederom met 2 man (Remco 12e en stan B. 27e) in de eerste 30
te finishen.
De laatste etappe was het wel duidelijk dat er pas weg te rijden viel in volle finale. Drie maal is scheeprecht en dus zat Remco netjes mee toen een 5-tal op 9km voor
de streep het hazenpad koos. Remco ging de sprint van vroeg aan, maar wist jammer genoeg nog 2 man over zich heen zien komen. Niettemin de eerste podiumplaats in een etappekoers voor een team Limburg renner! Bovendien wist Remco nog 29 seconde voorsprong te pakken met je groepje, waardoor hij steeg naar de 6e plaats
in het klassement. De andere jongens zaten weer goed van voor in de pelotonsprint en met Stan 13e en Sten 30e dus wederom 3 man in de eerste 30. Dit resulteerde
als kers op de taart ook nog in een 7e plaats in het ploegenklassement (van de 26 ploegen).
Al met al hebben we duidelijk renners met potentie rond rijden in Limburg en zullen deze nieuweling volgend jaar snel aansluiting kunnen vinden bij de junioren.
Maandag 15 augustus 2011
Zoals gewoonlijk komt er maandag altijd een berichtje hoe het de jongens vergaan is dit weekend. Het antwoord is kort: de meeste reden dit weekend geen wedstrijd en rijden vandaag in het Brabantse Steensel. Een bewuste keuze van mij om de jongens in Steensel te laten rijden, daar ik vind dat techniek ook onder de aandacht moet blijven. Afgelopen dinsdag zijn we om diezelfde reden met een aantal junioren en een belofte naar Naaldwijk geweest. We zoeken bewust een aantal wedstrijden op met de nodige bochten en minder ideaal wegdek, om ook daarin stappen te kunnen maken. Voor de beloften is er vandaag nog een extra stimulans om naar Steensel te gaan, daar er naast het criterium op de weg ook een tijdrit op het programma staat.
Afgelopen zaterdag hadden we voor team Limburg weer een testdag gehad. Waar we eerder dit jaar middels het Powerprofile de 5 sec, 1 min en 5 minuut waardes in kaart hebben gebracht, hebben we nu de FT (Funtional Treshold Power) bepaald. In het Nederlands dus het omslagpunt in vermogen (wattage). Nog makkelijker uitgelegd: de FT is het vermogen dat je een uur zou moeten kunnen trappe. Deze FT wordt bepaald uit een test waar een tijdrit van 20 minuten gereden moet worden, bij voorkeur heuvelop. Voor deze test ga ik altijd naar de Baraques Michel en het Belgische Eupen.
Als we de FT hebben, kan ik vervolgens de trainingszones in Wattage uitrekenen. Zelfs kan ik, voor de renners die nog geen vermogensmeter hebben (ofwel op de beloften na alle renners), terugrekenen naar hartslagzones. De FT is de indicator voor het duurvermogen van een renner. Je kunt een hele goede 5 sec waarde (sprint) hebben, maar als de FT te laag is zal je nooit een finale halen en je sprint daadwerkelijk kunnen gebruiken. Zoals ook voor de eerder geteste waarden, hebben we referentie met wat profs rijden. We weten dus wat talenten uiteindelijk moeten kunnen rijden om kans te maken op een profloopbaan.
Vrijdag 12 augustus 2011
Het opvallende presteren van de Limburgse mannen tot nu toe heeft er toe geleid dat we deze week zijn uitgenodigd om 4 september de UCI1.1 koers Remouchamps-Ferrières-Remouchamps te komen rijden. We hebben dus wederom een topkoers (die gedeeltelijk over het Luik-Bastenaken-Luik parcours gaat) kunnen toevoegen aan ons programma.
Maandag 8 augustus 2011
Dit weekend was er weer volop wielerplezier in Limburg, met het wielerweekend in Landgraaf. Door nieuwelingen, junioren en amateurs gemengd te laten rijden, was er een mooi deelnemersveld. Zaterdag was het RTC junior Pim Erren die wist te winnen en werd Dick Janssen 3e. Gisteren deed Dick het nog iets beter en wist 2e te worden. Jorrit Souren (districtselectie) complementeerde het podium. Ook bij de elite stond beide dagen een heel redelijk deelnemersveld aan de start.
Verder reden junioren van Bergklimmers dit weekend de Ronde van het Lage land. Door de hard wind was het weer een mooie leerschool voor het rijden in waaiers. Slechts 33 renners wisten de finish te bereiken. Glenn werd ondanks een flinke val nog 8e en Wayne werd 21e.
Donderdag 4 augustus 2011
Eerste regionaal trainingscentrum wielrennen in ons land met certificeringRTC wielrennen Limburg heeft Nederlandse primeur

Op de foto renners van het RTC wielrennen Limburg die trots zijn ze deel uitmaken
van het eerste gecertificeerde regionale trainingscentrum wielrennen van Nederland.
SITTARD-GELEEN, 2 augustus 2011 - Het Regionaal Trainings Centrum Wielrennen (RTC) in Limburg is als eerste RTC wielrennen in Nederland gecertificeerd. Dat betekent dat het RTC, dat is gevestigd in Sportzone Limburg, op alle onderdelen van training en begeleiding de benodigde kennis en professionaliteit in huis heeft.
Het RTC wielrennen Limburg is in september 2010 van start gegaan met de aanstelling van Ruud Verhagen als fulltime talentcoach. Het RTC heeft in de afgelopen periode zowel organisatorisch als uitvoerend vorm en inhoud gekregen.
Dat heeft er toe geleid dat het RTC wielrennen in Limburg als eerste RTC in Nederland is gecertificeerd.
Het RTC wielrennen Limburg heeft al meerdere sportieve successen behaald met Team Limburg en de wielrenners van het RTC. Om dit hoge niveau te kunnen handhaven, is het belangrijk dat er een solide basis wordt gelegd en de kwaliteit van het RTC wordt geborgd. Met de certificering heeft het RTC wielrennen in Limburg aangetoond dat het zowel beleidsmatig als operationeel werkt volgens de richtlijnen die door Topsport Limburg zijn opgesteld. Met deze certificering is het gewenste fundament gelegd voor de toekomst van het RTC wielrennen in Limburg.
Meer informatie: www.rtclimburg.nl
Maandag 1 augustus 2011
Dit weekend stond Luik-La-Gleize op het programma. Nadat we enkele weken geleden voor het eerst een UCI1.1 koers gereden hadden, was dit weer een stapje hoger (UCI2.1). Naast alle sterke Nederlandse en Belgische ploegen, stonden er sterke Deense en Franse ploegen (waaronder de wereldkampioen) aan het vertrek, 31 ploegen in totaal. In de eerste etappe vrijdag kwam Danny Scherp ten val. Hij wist nog wel de finish te halen, maar hij hield er een pijnlijke knie aan over. Ook Jorrit kwam op achterstand binnen. De rest zat in het peloton, dat voor de 14e plaats in de wedstrijd reed. Wayne was met een 22e plek de beste in de uitslag. De zaterdag begon met een ploegentijdrit. Daar we hiervoor op het parcours geoefend hadden, waren de verwachtingen hoog en gingen we voor een top 10 notering. Of dat gelukt zou zijn, zullen we nooit weten. Op de smalle klim doemde na 11 minuten plotseling een vrachtwagen op, die met 20km per uur over het landweggetje reed. Onze jongens moesten daarom tot op de provinciale weg inhouden, waardoor een goede tijd er niet mee in zat. En we met de 22e plek genoegen moesten nemen.
De middagetappe begon ook slecht. Danny merkte al bij het inrijden dat hij teveel last van zijn knie had en we besloten dat starten alleen maar meer stuk zou maken. Ook Jorrit moest de rol snel lossen en kwam niet meer binnen. De anderen hielden zich goed stand in het peloton. Echter was er wederom een kopgroep van 14 man vertrokken in de finale, zonder Limburgse inbreng.
De laatste etappe was er eentje om de vingers bij af te likken. Ondanks de zwaarte van het parcours wisten de 4 overgebleven Limburgers zich lang staande te houden in het geweld. Met nog 30km te gaan brachten ze samen met Vacansoleil zelfs het verschil van een kopgroep van 20 man van 1min50 terug naar 30 sec. Toen was het beste er bij iedereen wel af en toen op de laatste klim van de dag het peloton in 2 groepen brak, was er niemand meer in het eerste gedeelte. Wayne kreeg bovendien nog kettingproblemen en kwam daardoor op achterstand. Pim, Dick en Glenn finishte in het 2e peloton. Terugkijkend moeten we concluderen dat er wat betreft uitslagen net niet uitkwam wat er verwacht werd. Daarentegen hebben de jongens heel veel geleerd en vooral aan de laatste etappe een goed gevoel overgehouden.
Afgelopen vrijdag stonden de RTC beloften aan de start in de profronde van Heerlen. Helaas zaten ze in de finale niet mee in de juiste ontsnapping. Niettemin een mooie ervaring om met de beroepsrenners mee te draaien.
Maandag 25 juli 2011
Zaterdag reden we met de RTC junioren een omloop in Neerpelt, met daarna nog een rondje extra bijtrainen. Dit alles in voorbereiding op Luik-La-Gleize volgend weekend. Afgelopen woensdag hebben we ook al de eerste etappe verkend en vandaag (maandag) gaan we de ploegentijdrit verkennen en trainen.
In de wedstrijd in Neerpelt reed na 30 van de 90km een 6-tal weg, met daarbij Glenn en Pim. Wayne wist vervolgens met een Duitser een gat van 30 sec te dichten en 20km later ook in de kop plaats te nemen. Pim wist in de laatste kilometer iedereen te verrassen en weg te rijden uit de kopgroep. Hij boekte hiermee zijn eerste zege als junior en dat in een sterk deelnemersveld. Daarachter sprintte Wayne naar een 2e plek. Glenn moest de Ierse kampioen net voor laten, maar wist wel 4e te worden.
In Kerniel kon RTC nieuweling Lars het Mediaan klassement nog winnen, als hij in deze laatste wedstrijd de Brabander van der Heijden zou kunnen verrassen. Door zelf 13e te worden wist Lars inderdaad voldoende punten te halen om het eindklassement alsnog te winnen.
Bij de beloften zitten Tom, Ritchie en Bob in een rustperiode en reden geen wedstrijden. Yannick en Bram rijden in de Kreiz-Breizh, een 4 daagse Franse rittenkoers. Bram heeft op dit moment nog de bergtrui. Hopelijk kan hij deze mee naar Limburg nemen als kers op de taart van een mooi weekend voor de RTC renners.

Pim Erren wint in Neerpelt
Donderdag 21 juli 2011
Tom Dumoulin heeft een 2-jarige profcontract getekend bij Skil-Shimano. Hiermee heeft Tom de eer om de eerste RTC renner te worden die de stap naar de profs maakt. Daar Skil-Shimano geen pro-tour ploeg is, zou Tom in 2012 (indien de bondcoach een beroep op hem zou doen) bovendien nog als belofte mogen uitkomen op het WK in Valkenburg.
Maandag 18 juli 2011
Afgelopen zaterdag stond voor de nieuwelingen de eerste grote internationale wedstrijd op het programma (Keizer der nieuwelingen – Sint-Kathelijn-Waver). Voor niemand uitgezonderd was dit de vuurdoop in een wedstrijd van dit niveau. Ondanks de harde wind waren de verwachtingen hoog. Na bijna 2 uur koers moest iedereen echter concluderen dat vooral de koers veel hectischer was dan verwacht. Waar men in criteriums en omlopen makkelijk naar voor kan, is het in een veld van 150 goede nieuwelingen heel wat lastiger. Niettemin wist Sten vd Sluis nog prijs te rijden (29e) en wisten ook de anderen allen te finishen in het peloton. Over 5 weken mogen de nieuwelingen het opnieuw proberen in de prestigieuze West-Vlaanderen cycling tour (4 daagse).
De beloften konden gisteren in de eigen provincie aan de bak (Gazelle omloop Schin op Geul). Helaas zonder Bob en Tom, die op het EK actief waren (Tom was daar beste Nederlander op de 22e plek). Zowel Bram als Yannick zaten vanaf de beginfase in een groep van 40 man die al snel het hazenpad koos. Waar Yannick half koers moest passen door een lekke band, wist Bram tot diep in de finale zicht te houden op het podium. Hij wist uiteindelijk 13e te worden.
Tot slot wist Glenn gisteren zijn 3e overwinning van dit seizoen te halen. Hij deed dit in Nieuwerkerken (Belgie). Hij was de snelste van een kopgroep van 4 waarin ook Wayne (4e) zat.

Dinsdag 13 juli 2011
Een dag later dan gewoonlijke de wekelijkse weblog. Dit omdat we gisteren met de junioren nog reden in Gent-Menen. Voor de eerste keer mochten onze mannen van start gaan in een Uci1.1 wedstrijd. Eerlijkheid gebied te zeggen dat het deelnemersveld iets minder was dan de jaren dat ik er in het verleden geweest ben (2002-2006). Dit omdat er dit jaar geen enkele nationale selectie aan de start stond. Niettemin waren de grote Belgische ploegen vertegenwoordigd, aangevuld met een aantal Nederlandse en Franse ploegen (27 in totaal).
Om een lang verhaal kort te maken: de Limburgers reden fantastisch. Glenn reed belachelijk sterk en zat vanaf kilometer 25 in ieder ontsnapping mee. Tot mijn verbazing wist hij ook in volle finale nog vrolijk in ieder ontsnapping mee te springen. Dit gold overigens ook voor Wayne en Pim. Helaas wisten er op 12km van het einde 4 te ontsnappen zonder een Limburger, maar Glenn werd 8e en Wayne 13. Met ook Dick, Danny en Pim nog in het peloton wisten we 5e te worden in het ploegenklassement. Bekijk hier een samenvatting van de wedstrijd
Bob Schoonbroodt heeft zich in Madrid voorbereid op het Europees kampioenschap. Yannick Janssen reed een sterke koers in Lichtenvoorde. Hij wist zelf 11e te worden maar vooral zijn ploegmaat Raymond Werst (2e) goed af te zetten in de sprint. Bram Nolten tot slot heeft in Tsjechië na maanden van sukkelen met een rugblessure eindelijk weer een goede wedstrijd kunnen rijden. Tussen de profs werd hij 28e in het eindklassement.
Woensdag 6 juli 2011
Gisteren hebben we met de nieuwelingen en junioren van het RTC in Harze-Aywaille gereden. Helaas konden Pim (diploma-uitreiking) en Wayne (niet fit) niet mee, maar in Remco Esselaar hadden we een goede aanvulling gevonden. Volgens kenners de zwaarste wedstrijd van België (en de Benelux) en meetellend voor de Belgische klimmers trofee. Dat betekent dat de Belgische renners door hun districten worden geselecteerd met de garantie dat de besten vertrekken. Het deelnemersveld werd verder aangevuld met Buitenlandse renners, waaronder de 5 Limburgers. Het parcours was voortdurend selectief, waardoor in beide wedstrijden minder dan de helft van de starters de finish zag.
Bij de nieuwelingen konden Remco en Lars zich goed staande houden in het peloton. Ook Maarten maakte na zijn blessure lang deel uit van het eerste peloton, maar moest in de finale passen. Daarentegen verraste Lars vriend en vijand door in de finale nog weg te rijden en heel knap 8e te worden. Remco werd 30e en Maarten 55e.
Bij de junioren was het slagveld nog groter dan bij de nieuwelingen. Met zowel de Nederlandse als de Belgische kampioen aan de start een garantie voor een zware wedstrijd. Dick hield tot in de finale stand in de eerste groep, maar moest passen toen daar groepjes uit wegreden. Hij werd 18e. Glenn kwam half koers in de tweede groep terecht en finishte ook in die groep als 39e.
Voor lezers die graag nog meer over het RTC willen weten: Twee weken geleden is het boek “wielrennen in Limburg” verschenen, met daarin een uitgebreid artikel over het RTC.
Maandag 4 juli 2011
Het grote nieuws van afgelopen week is wel dat zowel Tom Dumoulin als Bob Schoonbroodt zijn geselecteerd voor het Europese kampioenschap over 2 weken.
Bob zal deelnemen aan de wegrit; Tom zal zowel de tijdrit als de wegrit rijden.
De junioren reden zaterdag de Tour du Condroz in Rotheux-Rimiere. Op het heuvelachtige parcours konden Glenn, Pim en Wayne zich tot half koers heel goed mengen in de ontsnappingen. Toen er na 80km echter 13 man wegreed, was niemand van de partij. Glenn, Pim, Wayne en Dick eindigden in het peloton op ruim 2 minuten van de winnaar. Gisteren stond voor de junioren ook nog de Ronde van Wolder op het programma. Een ambiance zoals een profcriterium! Helaas niet heel veel starters, maar wel de toppers van Nederland aan het vertrek. Dit omdat de wedstrijd meetelt voor de klimmerstrofee. Al vroeg in de wedstrijd kozen 7 man het hazenpad, met daarbij Glenn. Daarachter was het vooral Pim die hemel en aarde bewoog om nog terug te komen, maar tevergeefs. Glenn werd uiteindelijk 5e, Pim 12e en Dick 17e. Bij de beloften werden RTC-renner Tom Dumoulin 2e en Yannick Janssen 9e.
De Limburgse nieuwelingen reden in criteriums/omlopen in België en Duitsland. Ook voor hen dit weekend (net) geen podiumplaatsen.
Maandag 27 juni 2011
Een druk weekend voor de Limburgse wielrenners. Zaterdag stonden de 5 RTC beloften aan de start voor het Nederlands kampioenschap. Uiteindelijk bleken 3 van hen binnen de top 20 geeindigd. Tom werd 9e, Ritchie 21e en Yannick 25e.
De junioren stonden het hele weekend rondom Bladel aan het vertrek voor de Acht. Voor mij persoonlijk altijd een bijzondere wedstrijd, omdat de Kempen mijn geboorte- en dus ook voormalig trainingsgebied is. Maar liefst 187 junioren stonden aan de start. Al in de eerste etappe liep het mis voor Dick en Wayne. Dick kwam ten val en blesseerde zijn knie, Wayne had al voor de start last van buikkramp en moest vervolgens tijdens en na de wedstrijd overgeven. Wel kwamen allebei nog binnen, weliswaar op achterstand. In de definitieve ontsnapping van 26 man, hadden we niemand mee, terwijl we in alle ontsnappingen daarvoor wel goed vertegenwoordigd waren. Zaterdag was het slagveld nog groter. Glenn probeerde al in de beginfase weg te komen, wat uiteindelijk leidde tot een kopgroep van 11. Helaas sloten er half koers nog 25 man bij Glenn aan, wat voorkwam dat de uitval van Glenn een flinke stijging in het klassement kon bewerkstelligen. Daarachter sloeg alles uiteen. De toch al zwakke Wayne en Dick kwamen in een 4e groep terecht en werden nog voor de finish uit koers genomen wegens te grote achterstand. Pim en Danny konden zich probleemloos handhaven in de 2e groep. Uiteindelijk zijn slechts 111 renners gefinisht. De tijdrit zondag was voor de Limburgers wat betreft een goed klassement niet meer zo belangrijk. Enkel Glenn zou met een hele goede tijdrit nog wat goed kunnen maken. Desondanks is iedereen vol gegaan in de tijdrit, wat resulteerde in een 35e plek voor Glenn, 36e plek voor Pim en een 63e plek voor Danny.
In de middagetappe reed net als de eerste etappe een grote groep van 26 man weg zonder Limburgers. Pim en Glenn hebben nog geprobeerd iets te forceren, wat uiteindelijk lukte. Het was toen echter al te laat om nog kans te maken terug te keren bij de leiders. Glenn werd 27e (en dus best of the rest) en werd 25e in het eindklassement. Pim en Danny reden netjes uit in het peloton.
De Limburgse nieuwelingen hebben afgelopen weekend laten zien dat zijn klaar zijn voor de overstap naar de junioren volgend jaar. Sten vd Sluis won gisteren in het Duitse Rödlingen-Höllen. Lars Quadvlieg werd zaterdag tweede in de afwachtingswedstrijd van de Acht van Bladel.
Maandag 20 juni 2011
Afgelopen zaterdag stond een flinke Limburgse delegatie aan de start voor het NK nieuwelingen en junioren. Bij de nieuwelingen werd het uiteindelijke een massasprint. De grote favoriet Dino Honig wist te winnen. Limburgers Paul Cremers (7e) en Remco Esselaar (10e) pakten een keurige top 10 plaats mee. Bij de junioren was het al snel duidelijk dat het geen massasprint ging worden. De wind trok aan en dus vanaf het begin van de wedstrijd waaiers. Nadat Pim Erren en Danny Scherp in verkeerde (ofwel achterblijvende) waaiers terecht kwamen en Dick Janssen ten val kwam, zaten half koers Glenn en Wayne nog mee in een groep van pakweg 60 man die voor de titel mocht gaan rijden. Helaas gokten Glenn en Wayne verkeerd en wachtte (achteraf gezien) net te lang, waardoor een groepje van 17 kon wegrijden en voor de titel kon sprinten. Glenn en Wayne eindigden in het peloton.
Gisteren stond voor de junioren nog de ronde van Weert op het programma. Ondanks dat de Limburgse junioren die het NK reden pas diep in de nacht thuis waren, wilden ze heel graag in eigen provincie aan de start staan. Na nog maar een paar rondjes gereden te hebben ontstond een kopgroep van 5, met daarbij Dick, Pim en Wayne. Nadat Pim met lek was weggevallen en een andere jongen viel, mochten 3 man om de overwinning sprinten. Wayne haalde het makkelijk; Dick werd 3e.

Wayne Stijns 1e in Ronde van Weert
In Brunssum stonden de nieuwelingen aan het vertrek. Ook daar inclusief de NK renners. Remco Esselaar werd netjes 2e achter de kersverse kampioen Nino Honig.
Vrijdag 17 juni 2011
Morgen staat er voor de nieuwelingen en junioren (m/v) het Nederlands kampioenschap op het programma. Waar meisjes automatisch geplaatst zijn is het voor de jongens ieder jaar een strijd om in het regelmatigheidsklassement bij de eerst 135 renners van Nederland te zitten en zich op die manier te plaatsen voor het NK.
In Limburg hebben zich uiteindelijk maar liefst 8 nieuwelingen en 5 junioren geplaatst voor het NK. Vorig jaar moest Limburg tevreden zijn met 4 nieuwelingen en 1 junior. Een goed signaal dat de door clubs en RTC ingeslagen weg duidelijk vruchten begint af te werpen.
Vannacht dromen van eremetaal….
Dinsdag 14 juni 2011
Afgelopen zaterdag was ik allereerst toeschouwer bij de Kleeberg cycling classic in Mechelen, meetellende voor de klimmerstrofee. Wat kan je in Limburg toch prachtige parcoursen vinden! Zowel bij de nieuwelingen als bij de nieuwelingen- en junior dames werd het een waar slagveld. RTC nieuwelingen Lars en Maarten konden zich lang en goed weren, maar moesten uiteindelijk genoegen nemen met een plek net buiten de top 10. Ook de Limburse meiden wisten zich lang te weren, maar konden uiteindelijk niet voor het podium rijden.
Na de Kleeberg classic ben ik meteen doorgereden naar Bilzen, om de RTC junioren aan het werk te zien. De zware trainingsweek weerhield de mannen er niet van om er flink in te vliegen. Half koers kwam Pim alleen voorop te zitten. 10km later sloot een groepje van 3 aan, met daarbij ook Glenn. De laatste wist het in de sprint keurig af te maken en na het DK tijdrijden zijn tweede wedstrijd van het jaar te winnen. Pim moest genoegen nemen met de ondankbare 4e plek. Vol vertrouwen stonden de Limburgse nieuwelingen en junioren (m/v) gisteren aan het vertrek voor het regiokampioenschap in Hoensbroek. Ofwel een battle tussen Limburg en Brabant, want het gaat hier om een gecombineerde wedstrijd van 2 districten (meisjes zelfs 3 districten). Vandaag was ik als Brabander dus voor de Limburgers! Kyara Stijns pakte bij de nieuweling meisjes een keurige 2e plek. Bij de nieuwelingen wist Maarten een 2e en Remco een 3e plek te bemachtigen. Bij de junioren waren de Limburgers helaas niet opgewassen tegen het Brabantse geweld en konden net niet op het podium klimmen.
De elite-beloften reden vervolgens ook een gecombineerde wedstrijd met Brabant, maar hierin reed ieder district wel een aparte wedstrijd. Bij de Elite werd Tjarco Cuppens kampioen, bij de beloften Luc Loozen.
Maandag 06 juni 2011
Afgelopen weekend stond de Ronde van Limburg en de Omloop van de Maasvallei op het programma. Beide wedstrijden mogen monumenten genoemd worden en gelden in Nederland als springplank naar een profcarrière in de toekomst. Bij de nieuwelingen begon het zaterdag allemaal wat minder. Vooraf konden Limburgse kanshebbers als Stan Bertram, Stan Huveneers en Lars Quadvlieg niet starten, omdat ze nog niet voldoende hersteld waren van de valpartijen van vorige week. Toen ook in de eerste ronde Maarten Seefat en Remco Esselaar door materiaaldefect achterop raakten, was al snel duidelijk dat er geen Limburgs succes verwacht mocht en kon worden. Bij de junioren ’s middags verliep het gelukkig allemaal heel anders. Meteen vanaf het vertrek zaten Wayne, Glenn en Dick keurig helemaal voorin het peloton. Half koers brak het hele veld in stukken. Nadat de rook enigszins was opgetrokken bleken er 4 man voorop te rijden. Daarachter een groep van 12 man, met daarbij Glenn en Pim. In een derde groep, dat peloton genoemd mocht worden, zaten nog Jeroen Leijsten en Dick Janssen. De rest was toen gezien. Niet veel later probeert Dick in zijn eentje nog over te steken naar het groepje van Glenn en Pim, maar bleef op 30 seconde hangen. Daar het groepje van Glenn en Pim voortdurende bleef hangen op 1 minuut, besloot Glenn met nog 30km te gaan samen met nog 2 anderen de sprong naar voor te wagen. Met nog 1 ronde te gaan liep het verschil terug tot 15 seconden. In de kopgroep het moment om te gaan versnellen. Die kostte echter 2 man de kop en deze vielen terug in de groep van Glenn. Het podium gloorde dus, zeker toen niet veel later Glenn demarreerde bij de achtervolgers en probleemloos naar de 3e plek leek te rijden. Op anderhalve kilometer van de streep reed hij echter lek en moest het groepje terug voorbij laten gaan om een nieuw wiel te krijgen. Wonderwel wist hij zelfs weer terug aan te sluiten en voor de 3e plek te gaan sprinten. Logischerwijs lukte dat met zo’n inspanning na lek niet meer. Niettemin werd Glenn verdienstelijk 6e. Daarachter wist Pim samen met een andere jongen weg te rijden uit zijn groepje en verdienstelijk 9e te worden. Toen ook Dick nog al 20e over de streep kwam, was het succes compleet. In de eigen provincie hebben de RTC junioren nu kunnen laten zien dat ze enorm vooruit gegaan zijn. Bovenstaande renners konden immers vorig jaar met pijn en moeite dit soort zware koersen uitrijden, terwijl ze nu mede het koersverloop bepalen.
Gisteren het tweede monument van het weekend: De ronde van Limburg. Helaas kon Tom Dumoulin zijn favorietenrol niet waarmaken en als Limburger de ronde winnen. Het was immers al sinds 1981 geleden dat een Limburger kon winnen in de eigen provincie. Wat zeker wel een groot compliment waard is, was het rijden van de jongens van TWC Maaslandster. Met maar liefst 4 renners wisten zij te finishen, wat door geen enkele andere club maar zelfs door diverse LSE ploegen niet werd nagedaan.
Tot slot wist Wayne Steijns gisteren 3e te worden in Valkenswaard. Daarmee plaatste ook de laatste RTC renner zich voor het NK over 2 weken.
Maandag 30 mei 2011
Gisteren was ik aanwezig bij het klimcriterium in Valkenburg. Daar het een wedstrijd van de klimmerstrofee betrof, waren renners uit heel Nederland naar Valkenburg afgereisd. Bij zowel de nieuwelingen als de junioren heb ik een rondje over het parcours gelopen. Net vader geworden, kijk ik kennelijk meteen met een ander oog naar andere ouders. Velen gezellig een dagje van huis met het hele gezin, genietend van een heerlijk Limburgs zonnetje. Een minderheid (met nadruk papa’s) bloedfanatiek, scheldend, tierend en intimiderend naar zoonlief en anderen. Dieptepunt van de dag was voor mij een vader die het nodig vond om de EHBO-post binnen te stormen en daar Lars Quadvlieg, die behandeld werd aan de verwoningen van zijn valpartij (oa een hechting in zijn knie), verbaal maar zeer intimiderend te beschuldigen van het veroorzaken van een valpartij. Alsof een jongen van 16 jaar rond de 15e plek in het peloton bewust denkt “laat ik hier maar even gaan liggen”. Wat zou de (wieler)wereld er mooier uit zien als dit soort gekken gewoon lekker thuis blijven. Gelukkig kan ik de ouders van de Limburgse renners een compliment geven en weten “onze” ouders over het algemeen prima hoe het werkt. Het heeft namelijk als ouder geen enkele zin om op die manier te “coachen”. Het enige wat een ouder hiermee bereikt is dat er uiteindelijk een afstand ontstaat tussen vader en zoon of nog erger dat zoonlief het wielrennen laat voor wat het is.
Maandag 23 mei 2011
Het grote nieuws voor mij is dat ik afgelopen woensdag vader ben geworden van een prachtige dochter. Ik ben daarom alleen afgelopen vrijdag in Axel geweest en heb ook de andere wedstrijden moeten missen. Gelukkig had ik op voorhand Ron Kums al gevraagd om stand-by te staan voor Axel, daar de uitgerekende datum 22 mei was. Jeroen Lijsten heeft onderstaand verslag over de driedaagse van Axel gemaakt. RTC nieuweling Lars Quadvlieg heeft gisteren in Buchten zijn eerste overwinning behaald. Hij deed dit door in de finale weg te rijden uit een kopgroep van 6.
Klik voor vergrotingDit weekend stond de ronde van Axel op het programma. Ruud kon er door de geboorte van zijn dochtertje niet bij zijn, maar Ron Kums was zo vriendelijk om ons van ploegleider te voorzien. We reden vol goeie moed na Axel waar om 5 uur de start was. De start verliep rustig maar al snel bleek dat er veel wind stond, dit viel ook snel te merken en na 50km waren er 8 waaiers ontstaan. Jammer genoeg kon Wayne net geen aansluiting vinden met de eerste waaier, maar is keurig in de 2de waaier gefinisht. Glenn kon door pijn in de knie niet vol mee en is in de 4de waaier over de streep gekomen. Ikzelf zat ook in de 4de waaier maar daar ging het mij net te hard. Desondanks ben ik samen met Jan-Willem in de 5de waaier op 8.34 van de eerste binnen gekomen. Ruud is in de 6de waaier geëindigd. Brend is net voor de bezemwagen geëindigd maar door de tijdlimiet mocht hij jammer genoeg de volgende dag niet meer starten.
Dag 2:
De ochtend was vroeg daar want de tijdrit stond op het programma. Iedereen had 7.8km pijnlijden voor de boeg. De tijdrit is door iedereen op zijn eigen niveau goed gereden en Ron was dus ook tevreden. Veel tijd om te rusten was er niet want ‘s middags stond de gewone rit al weer op het programma. In de neutralisatie had Jan-Willem achter lek maar hij was zo terug. Na 12 km ontstond er een kopgroep van eerst 8 man met daarachter een 2de groep waar Ruud in zat en daarachter het peloton. Ruud kon het tempo net niet bijhouden en is uiteindelijk goed binnen gekomen. Glenn daarentegen zag zijn kans en is daar met een grote groep naartoe gereden. Zo ontstond er een kopgroep van ongeveer 30 man. Na 40 km kwam ik dan toch ook eindelijk voorin en heb ik samen met Wayne geprobeerd wat af te stoppen voor Glenn. Dit mocht niet baten want onder aanleiding van de Duitse selectie werd de kopgroep op 15km van de streep gegrepen. Hierna is toch nog een kleine groep weggereden. Glenn, Wyne en ik zijn in het peloton geëindigd en Ruud en Jan-Willem zijn op een kleine achterstand toch goed binnen gekomen.
Dag 3:
De laatste en ook meteen de zwaarste dag van allemaal. Iedereen wist dat er flink afgezien moest worden. Het was vanaf het begin af aan meteen koers en dit hebben vele jongens waaronder Jan-Willem en ik geweten. We mochten dan ook na 30 km stoppen met de koers. Niet lang daarna ging Wayne door een ander onderuit en moest na een knappe inhaalrace de wedstrijd toch staken. Glenn reed ondertussen sterk. Zo sterk dat hij vanuit het peloton in de 2de groep terecht kwam en knap 15 werd. Ruud heeft op karakter de wedstrijd uitgereden en dat is toch ook een complement waard. Over het algemeen hebben we niet echt voor een klassement mee kunnen doen maar hebben we wel weer veel bijgeleerd.
Maandag 16 mei 2011
Het was weer een mooi weekend voor de Limburgse wielrenners. Afgelopen zaterdag reden de nieuwelingen en junioren van Maaslandster en de junioren van Bergklimmers in de klassieke Flevotour. Daar bevestigde Glenn Hool dat hij inmiddels tot de betere renners van Nederland gerekend mag worden door knap 3e te worden in een nationale klassieker. Nog geen minuut nadat Glenn me hierover belde, had ik Yannick Janssen aan de telefoon. Hij had gewonnen in Zutendaal en pakte daarmee de eerste zege van het seizoen voor zijn Parkstad-Rooding ploeg.
Gisteren stond dan ook nog in de eigen provincie de ronde van Velden op het programma. Bij de nieuwelingen was er een kopgroep van 7 renners, wat vervolgens leidde tot een volledig Limburgs podium, al moet gezegd worden dat de nummer 1 en de nummer 3 in Brabantse dienst rijden. Paul Cremers won voor Stan Bertram en Boy Sanders. Bij de junioren was het plaatselijke renners Pim Erren die vanaf het begin zeer actief was. Dit leidde uiteindelijk tot een kopgroep van 3 en een achtervolgende groep van 11. Helaas was Pim door alle inspanningen in de finale niet meer bij machte om de overwinning te pakken. Met een 3e plaats kan hij echter tevreden terug kijken. komende weekend staat er voor de junioren weer een prachtige wedstrijd voor de deur namelijk de 3-daagse van Axel. Hopelijk kunnen de jongens hun huid weer net zo duur verkopen als in de Ster van Zuid-Limburg en in het klassement wederom een rol van betekenis gaan spelen.
Maandag 09 mei 2011
Gisteren stond de eerste klassieker voor nieuwelingen en junioren in onze eigen provincie op het programma. Een loodzwaar rondje van dik 8km rondom de gemeente Margraten, moest door de nieuwelingen 7x en door de junioren maar liefst 13x worden afgelegd.
Bij de nieuwelingen waren diverse ontsnappingen met daarbij o.a. Remco Esselaar en Maarten Seefat. Door de aanvallen werd het veld flink uitgedund en uiteindelijk kwamen minder dan de helft van de starters over de finish. De wedstrijd leek lange tijd op een massasprint uit te lopen. In de laatste kilometer wist Mathieu van de Poel (zoon van) echter toch nog te ontsnappen. Daarachter leek Remco Esselaar naar het podium te sprinten, maar hij viel jammerlijk stil in de laatste 100 meter. Lars Quadvlieg werd 9e, Remco toch nog 11e en Stan Bertram 17e. Drie Limburgse jongens in de top 30 van zo’n zware wedstrijd mag goed genoemd worden. Ook Maarten Seefat en Stan Huveneers reden de wedstrijd uit.
Bij de junioren werd er vanaf het begin heel hard gekoerst. In de eerste 4 rondes waren in iedere ontsnapping Limburgse jongens betrokken. Zo ontstond er een kopgroep met Wayne Stijns en Glenn Hool en toen deze werden teruggepakt, een nieuwe ontsnapping met Ruud Rijvers en Dick Janssen. Na 4 rondes liep echter alles weer samen en ontstond er enige rust in het peloton (of wat daar toen nog maar van over was). In de finale ontsnapten 5 renners uit het peloton. Daarachter ontstond een achtervolgende groep van zo’n 20 man. Daarbij zaten Glenn en Dick. Helaas konden ze niet meedoen voor de top 10, maar met een 13e plek (Glenn) en een 18e plek (Dick) konden zij tevreden huiswaarts keren. Pim Erren en Danny Scherp ontsnapten ook nog uit het peloton, maar bleven net buiten de top 30 (en de belangrijke NK punten). Ook Waynse Stijns (die door een haperende versnelling een klim heeft moeten lopen) en Ruud Rijvers (ondanks flinke kramp) reden de koers netjes uit. Dat konden er uiteindelijk maar 56 van de 140 zeggen!
Maandag 02 mei 2011
Dit weekend voor de meeste een keer geen klassieker, dus tijd om weer eens een criterium te rijden. Afgelopen zaterdag ben ik zelf in Geldrop gaan kijken. Het is als coach weer even verhelderend om te zien dat voor een criterium zoals Geldrop het bochtenwerk heel belangrijk is en dat dit bochtenwerk niet door iedereen even goed beheerst wordt. Daarnaast is het in een criterium van belang dat je goed tegen tempowisselingen kan. Daarom ook vind ik criteriums in het opleidingstraject van renners belangrijk.
In het verleden (en ongetwijfeld nu nog) zijn er stromingen geweest die aan de hand van allerlei mythes het rijden van criteriums ontraadde. Daarnaast werden in de dorpskernen de meeste achterlijke verkeersdrempels en versmallingen gerealiseerd. Als gevolg daarvan verdwenen de nodige criteriums en/of stonden de beste renners niet meer aan de start. Onlangs zag ik een foto van de ronde van Gerwen in 1978. De mensen zaten zelfs in de bomen om de koers te kunnen zien en langs de kant stond het letterlijk rijen dik. Die tijd is helaas voorbij. Niettemin moeten we allemaal heel blij zijn dat er gelukkig nog de nodige organisaties zijn die criteriums willen organiseren en er de laatste jaren weer een aantal criteriums terug/bijgekomen zijn. Laten we hopen dat we het dal achter ons gelaten hebben wat dat betreft.
Derhalve deden de Limburgse RTC jongens het goed dit weekend in Geldrop.
Glenn Hool werd 2e bij de junioren en Bob Schoonbroodt behaalde eveneens de 2e plek bij de elite/beloften.
Maarten Seefat reed in het Duitse Buttgen een criterium en werd 3e.
Tot slot reed Stan Bertram naar een 3e plaats in het Belgische Borgloon.
Dinsdag 26 april 2011
Afgelopen winter had Glenn tijdens de krachttraining eens geopperd om top 10 te gaan rijden in de Ster van Zuid-Limburg. Daar de Ster van Zuid-Limburg samen met Luik-la-Gleize de grootste en zwaarste etappekoers van België is en de Ster voor de Vlamingen eigenlijk dé wedstrijd van het jaar is, vond ik dat toch wel wat hoog gegrepen van Glenn. Zeker als je bedenkt dat alle Belgische topploegen, nagenoeg alle Nederlandse topploegen, alsmede de nationale selecties van Schotland en de USA aan het vertrek stonden. Niet minder dan 33 ploegen ofwel 195 renners in het totaal. Nu een dag na de Ster zit ik hier te typen dat Glenn 9e geworden is in het eindklassement van de Ster van Zuid-Limburg! Een ongelofelijk goed resultaat voor een jongen die tot dit jaar nog nooit een internationale wedstrijd reed, laat staan een etappekoers van dit niveau. Dat daarnaast ook de andere jongens meer dan verdienstelijk reden heeft mij goed gestemd. Pim Erren werd 9e in het jongerenklassement (1e jaars junioren) en in het ploegenklassement werden we 10e. De jongens hebben dus progressie gemaakt en de meeste niet zo’n klein beetje ook.
Vrijdag: We begonnen aan het einde van de middag met de proloog. Pas twee weken geleden zaten de jongens voor het eerst in hun leven op een tijdritfiets. Ondanks dat wist Pim Erren meteen te verrassen met een 21e plek en stond de andere jongens (op Jeroen na die 112e werd) allen in de eerste 80.
Zaterdag: De zaterdagetappe verliep zoals verwacht: veel aanvallen, maar pas een definitieve beslissing in de plaatselijke rondes. Onderweg waren veel valpartijen, maar gelukkig zonder Limburgse slachtoffers. In de finale wist Glenn met een groep van 22 man weg te rijden, die uiteindelijk 1min21 voorsprong konden nemen. Glenn werd 6e in de sprint voor de dagzege en klom naar de 15e plaats in het klassement. De andere jongens zaten allen in het peloton.
Zondag: In de eerste 25km waren maar liefst 2 massale valpartijen. Jeroen, Dick en Ruud waren slachtoffer hiervan, maar konden na wat oplapwerk terug aansluiten in het peloton. Afgesproken was om krachten te sparen met het warme weer en pas op de plaatselijke rondes te gaan aanvallen. Al ver voor de plaatselijke ronde reed een 8-tal weg. Op de plaatselijke ronde kwam vervolgens een achtervolgende groep op stoom, met daarin Glenn. De leiders wisten ze niet meer te pakken, maar Glenn werd wel 14e en klom naar de 13e plaats in het klassement. De andere jongens (op Jeroen na) zaten allemaal in het flink uitgedunde peloton, dat nog maar 100 man telde. Ofwel niet minder dan 80 renners hadden moeten lossen. Jeroen was daar ook bij, maar wist de schade te beperken, zodat hij ook in de laatste etappe gewoon van start mocht gaan.
Maandag: ’s morgens had ik al gezien dat de wind was gaan aantrekken. Na wat zoekwerk op de landkaart leek mij tussen 15km en 25km een ideale mogelijkheid om alles in waaiers te trekken. Na een kort overleg met het AVIA team dat in hetzelfde hotel verbleef, besloten we dit plan door te trekken. En jawel, na 15km sloeg het hele veld uiteen. De Limburgers kunnen niet alleen volgen: ze kunnen zelfs mee het wedstrijdbeeld bepalen! Jammer was dan ook dat niet veel later een valpartij was in de eerste waaier (waar alle Limburgers zich bevonden). Bij die val lagen Dick en Glenn. Vervolgens hebben Ruud, Pim en Wayne als gekken gereden en niet veel later waren ze samen met Glenn terug aan het front. Dick en Jeroen hadden pech, want zij kwamen in groepen geloste renners terecht en konden niet meer terug aansluiten. In de heuvelzone na 45km moest ook Ruud samen met een 20-tal anderen lossen uit de eerste waaier, die toen maar nog maar uit 65 man bestond. Met deze 65 man kwamen we op de plaatselijke rondes. Daar plaatste Glenn zelf een aanval, wat uiteindelijk de juiste slag bleek te zijn. Eerst kreeg hij 2 man mee, dat werden er 5 en tot slot 20. Daarachter reed een tweede groepje weg met daarin Pim, maar zij konden de aansluiting niet meer vinden. Glenn werd in de etappe 15 en klom door zijn aanval dus naar de 9e plaats in het klassement.
In Eijsden wist RTC nieuweling Maarten Seefat een podiumplaats te halen bij de nieuwelingen, wat het weekend nog mooier maakte.
<< Oudere berichten

